CKTIS / Python
Wariadyczne parametry pozycyjne: `*args`
W definicji funkcji `*args` zbiera nadmiarowe argumenty pozycyjne w krotkę. W wywołaniu `*` rozwija obiekt iterowalny do argumentów pozycyjnych.
Wersja: Python 3.12
Składnia
def f(required, *args, option=False):
...W Pythonie 3.12 w definicji def f(required, *args, option=False): parametr *args zbiera w kolejności przekazania argumenty pozycyjne, których nie przypisano do wcześniejszych parametrów. W ciele funkcji args to krotka, a przy braku nadmiarowych argumentów jest to ().
Nazwa args jest umowna; to prefiks * oznacza, że parametr zbiera argumenty pozycyjne. Parametr option występuje po *args, więc można go podać tylko po nazwie, np. option=True. Sama gwiazdka * również wprowadza parametry przekazywane wyłącznie po nazwie, ale nie zbiera argumentów pozycyjnych.
W definicji pojedyncza gwiazdka zbiera argumenty pozycyjne, a w wywołaniu func(*args, **kwargs) rozwija obiekt iterowalny do argumentów pozycyjnych. Do przekazywania argumentów nazwanych funkcja opakowująca używa odrębnego mechanizmu: **kwargs w definicji zbiera niedopasowane argumenty nazwane w słownik, a ** w wywołaniu rozwija mapowanie o kluczach tekstowych do argumentów nazwanych. Sygnatura funkcji docelowej nadal obowiązuje: brak wymaganego argumentu lub podanie dwóch wartości dla tego samego parametru powoduje TypeError.
Funkcja opakowująca do audytu może policzyć argumenty, przekazać je dalej bez zmian i zwrócić wynik funkcji docelowej. functools.wraps zachowuje metadane takie jak nazwa funkcji oryginalnej. W rzeczywistych logach nie zapisuj surowych wartości argumentów: mogą zawierać hasła lub inne dane wrażliwe.
Przykłady
from functools import wraps
def audit(func):
@wraps(func)
def wrapper(*args, **kwargs):
print(f"audit: positional={len(args)}, keyword={len(kwargs)}")
return func(*args, **kwargs)
return wrapper
@audit
def total(base=0, *increments, scale=1):
return (base + sum(increments)) * scale
print(total(10, 2, 3, scale=2))
print(total())Wynik
audit: positional=3, keyword=1 30 audit: positional=0, keyword=0 0
Przy pierwszym wywołaniu funkcja opakowująca zlicza trzy argumenty pozycyjne i jeden nazwany. Po przekazaniu argumentów `total` wiąże `10` z `base`, `(2, 3)` z `increments` i `2` z `scale`, zwracając `30`. Drugie wywołanie pokazuje oba puste zbiory argumentów (`()` i `{}`); wartości domyślne dają `0`.
Powiązane lekcje
- Python · Lekcja 10 · Zaawansowany · Wersja: 5