CKTIS / Python
Literał `...` (`Ellipsis`) w metodach protokołu
W Pythonie 3.12 zapis `...` jest literałem obiektu `Ellipsis`. W ciele metody protokołu sygnalizuje brak implementacji, ale sam nie zwraca tego obiektu.
Wersja: Python 3.12
Składnia
...
from typing import Protocol
class Reader(Protocol):
def read(self) -> int:
...Trzy kolejne kropki ... to token składni Pythona, a nie redakcyjny skrót oznaczający pominięty kod. Literał daje jedyny obiekt typu types.EllipsisType, dostępny także pod wbudowaną nazwą Ellipsis. Operator is pozwala sprawdzić tożsamość tych obiektów.
Gdy ... jest jedyną instrukcją w ciele zwykłej funkcji, stanowi instrukcję wyrażeniową: jej wartość nie jest zwracana. Po dojściu do końca ciała funkcja zwraca None, tak jak przy samym pass. Jednak pass jest instrukcją, a nie wyrażeniem. Zapis return ... jawnie zwraca Ellipsis.
W klasie opartej na typing.Protocol ciało ... sygnalizuje, że metoda określa wymaganie interfejsu, zamiast dostarczać użyteczną implementację domyślną. Narzędzie do statycznego sprawdzania typów może zaakceptować klasę z metodą o zgodnej sygnaturze nawet bez dziedziczenia po protokole. Sam literał nie nakłada @abstractmethod ani nie uruchamia sprawdzania sygnatur w czasie wykonania.
Przykłady
from typing import Protocol
class Reader(Protocol):
def read(self) -> int:
...
class FixedReader:
def read(self) -> int:
return 7
def read_value(reader: Reader) -> int:
return reader.read()
def placeholder() -> None:
...
print((...) is Ellipsis)
print(placeholder() is None)
print(read_value(FixedReader()))
Wynik
True True 7
Pierwsze `True` potwierdza tożsamość z `Ellipsis`, drugie pokazuje, że `placeholder()` zwraca `None`, a `7` pochodzi z `FixedReader.read()`, nie z ciała metody protokołu.
Powiązane lekcje
- Python · Lekcja 22 · Zaawansowany · Wersja: 5