CKTIS / JavaScript
try — obsługa wyjątków
Instrukcja try wyznacza blok, którego wyjątki może obsłużyć catch. Opcjonalny finally wykonuje kod końcowy także przy return lub wyjątku. Wymagany jest catch, finally albo oba.
Wersja: ECMAScript and Web APIs; exact feature edition and browser support reviewed per entry; Node 24 in repository does not prove browser API support
Składnia
try { statements } catch (error) { handler }
try { statements } finally { cleanup }
try { statements } catch (error) { handler } finally { cleanup }
// Optional catch binding:
try { statements } catch { handler }try jest słowem zastrzeżonym rozpoczynającym instrukcję obsługi wyjątków. Po jego bloku musi wystąpić catch, finally albo oba, w tej kolejności. Klamry są obowiązkowe; samo try { ... } jest niepoprawne.
Gdy wykonanie bloku try zgłosi wyjątek, pozostałe instrukcje tego bloku są pomijane. catch (error) wiąże zgłoszoną wartość z lokalnym parametrem error; wartość nie musi być obiektem Error. Jeśli parametr nie jest potrzebny, można użyć catch { ... }. Bez wyjątku blok catch jest pomijany. Nowy wyjątek z catch nie jest przechwytywany przez ten sam catch.
finally wykonuje się przed zakończeniem tej instrukcji, również podczas wychodzenia przez return lub wyjątek. Jeśli blok finally zakończy się normalnie, wcześniejszy return lub wyjątek pozostaje w mocy. Dzieje się tak również wtedy, gdy wyjątek zgłoszony przez throw zostanie przechwycony wewnątrz finally, a blok następnie zakończy się normalnie. Jeśli natomiast return kończy wykonanie bloku finally lub wyjątek wydostaje się z tego bloku, zastępuje wcześniejszy return lub wyjątek. Unikaj takiego zastępowania w kodzie sprzątającym.
W przykładzie throw pomija zapis "unreachable", catch zapisuje komunikat, a finally dopisuje ostatni element.
Przykłady
const events = [];
try {
events.push("try");
throw new Error("stop");
events.push("unreachable");
} catch (error) {
events.push(error.message);
} finally {
events.push("finally");
}
console.log(events.join(" | "));Wynik
try | stop | finally
Wyświetlony kod i zadeklarowany wynik zweryfikowano w odizolowanym środowisku metodą zapisaną w dowodzie weryfikacji tej dokładnej wersji.