Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / JavaScript

Skrócona składnia metod w literale obiektu

Zapis `method() {}` definiuje metodę bezpośrednio w literale obiektu. Sposób wywołania ustala `this`, ale wyszukiwanie przez `super` zaczyna się od prototypu obiektu, w którym zdefiniowano metodę.

Wersja: ECMAScript 2024 and the current web platform; runtime support varies

Składnia

const key = "computed";
({ method(a, b) { /* body */ } });
({ [key](a) { /* body */ } });
({ *generate() { /* body */ }, async run() { /* body */ }, async *stream() { /* body */ } });

W literale obiektu method(a) { … } definiuje metodę bez dwukropka i słowa function. Powstaje własna właściwość danych obiektu: zapisywalna, wyliczalna i konfigurowalna. Zapis { method } to inny skrót: używa istniejącego wiązania jako wartości właściwości i nie definiuje nowej funkcji.

W wywołaniu obj.method() wartością this jest obj. Samo pobranie metody nie wiąże jej z obiektem; jeśli przekazujesz ją jako funkcję zwrotną i chcesz zachować odbiorcę, użyj obj.method.bind(obj). Funkcja strzałkowa jako wartość właściwości korzysta natomiast z this otaczającego zakresu.

super.method() szuka właściwości od bieżącego prototypu obiektu, w którym zdefiniowano metodę, i przekazuje wywołanej metodzie tę samą wartość this. Skopiowanie metody do innego obiektu nie zmienia punktu startowego wyszukiwania. Zapis method: function () { … } nie pozwala użyć super wprost w ciele tej funkcji. Zwykłe wyrażenie funkcyjne może służyć jako konstruktor, ale new obj.method() dla metody skróconej zgłasza TypeError.

[key](a) { … } używa obliczanego klucza. *generate(), async run() i async *stream() oznaczają odpowiednio metodę generatorową, asynchroniczną i asynchroniczną generatorową, każdą z własnym ciałem. Te formy opisuje ECMAScript 2024; sprawdź ich obsługę w docelowym środowisku.

Przykłady

(() => {
  const base = { read() { return this.value; } };
  const obj = {
    value: 2,
    read() { return super.read() + 1; },
    ordinary: function () {},
  };
  Object.setPrototypeOf(obj, base);
  const other = { value: 9, read: obj.read };

  console.log(obj.read());
  console.log(other.read());
  console.log(new obj.ordinary() instanceof obj.ordinary);
  try {
    new obj.read();
  } catch (error) {
    console.log(error.name);
  }
})();

Wynik

3
10
true
TypeError

Oba wywołania znajdują `base.read` przez `super`. W pierwszym `this` to `obj`, więc wynik to `3`; w drugim `this` to `other`, więc wynik to `10`. `true` potwierdza utworzenie instancji przez `ordinary`, a `TypeError` pokazuje, że skrócona metoda `read` nie jest konstruktorem.

Powiązane lekcje

  • JavaScript · Lekcja 41 · Zaawansowany · Wersja: 4

Źródła