Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / JavaScript

Definicje metod obiektu

Zapis `name(a) {}` definiuje metodę w literale obiektu. Dowiedz się, jak wywołanie ustala `this`, gdzie `super` szuka właściwości i dlaczego metoda nie działa z `new`.

Wersja: ECMAScript 2024 and the current web platform; runtime support varies

Składnia

({
  name(a, b) {},
  [key](a) {},
  *generate() {},
  async load() {},
  async *stream() {},
  get value() {},
  set value(next) {},
})

W literale obiektu zapis name(a) {} definiuje własną właściwość danych, której wartością jest funkcja. Właściwość jest zapisywalna, wyliczalna i konfigurowalna. Definicje oddziela się przecinkami. W zapisie [key](a) {} wyrażenie key jest obliczane podczas tworzenia obiektu, aby ustalić klucz. Publiczne metody instancji klasy, mimo podobnej składni, są niewyliczalnymi właściwościami prototypu klasy.

W wywołaniu obj.name() wartością this jest obj. Samo pobranie metody jej nie wiąże: po const f = obj.name samodzielne wywołanie f() ma this równe undefined, jeśli kod samej metody działa w trybie ścisłym. Metoda działająca poza trybem ścisłym używa w takim wywołaniu globalnej wartości this, nawet jeśli kod wywołujący działa w trybie ścisłym. Możesz jawnie wskazać odbiorcę wywołania przez f.call(obj). Zapis name: () => {} tworzy właściwość z funkcją strzałkową, która przejmuje this z otoczenia.

super.name() rozpoczyna szukanie od aktualnego prototypu obiektu, w którym zdefiniowano metodę, i przekazuje bieżące this. Skopiowanie metody lub użycie call nie zmienia obiektu, od którego zależy to wyszukiwanie. W przeciwieństwie do name: function () {} z normalną, nieasynchroniczną funkcją niebędącą generatorem, metoda skrócona dopuszcza dostęp do właściwości przez super, ale nie jest konstruktorem: new obj.name() zgłasza TypeError.

*generate() zwraca generator, async load() zwraca Promise, a async *stream() zwraca generator asynchroniczny. get value() i set value(next) definiują akcesory, a nie właściwości danych zawierające funkcję: odczyt uruchamia getter bez parametrów, a przypisanie uruchamia setter z jednym parametrem.

Przykłady

{
  const base = {
    score() {
      return this.points;
    },
  };

  const player = {
    __proto__: base,
    points: 10,
    ["score"](bonus) {
      return super.score() + bonus;
    },
  };

  console.log(player.score(2));
  console.log(player.score.call({ points: 20 }, 2));
  try {
    new player.score(2);
  } catch (error) {
    console.log(error instanceof TypeError);
  }
}

Wynik

12
22
true

`__proto__: base` ustawia prototyp w literale. Oba wywołania znajdują `base.score` przez `super`, ale odczytują `points` od różnych odbiorców, dając `12` i `22`. `true` oznacza, że próba użycia `new` zgłasza `TypeError`.

Powiązane lekcje

  • JavaScript · Lekcja 1 · Zaawansowany · Wersja: 4
  • JavaScript · Lekcja 4 · Zaawansowany · Wersja: 4
  • JavaScript · Lekcja 43 · Średniozaawansowany · Wersja: 3

Źródła