Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / JavaScript

Składnia definiowania metod w literałach obiektowych

Zapis `method(param) { ... }` definiuje metodę bez `:` i `function`. Sposób wywołania ustala `this`, natomiast miejsce definicji wyznacza punkt wyjścia dla `super`.

Wersja: ECMAScript 2024 and the current web platform; runtime support varies

Składnia

const obj = {
  method(param) {},
  [keyExpression](param) {},
  *generator() {},
  async fetchValue() {},
  async *streamValues() {},
  get value() { return this._value; },
  set value(next) { this._value = next; },
};

W literałach obiektowych zapis method(param) { ... } tworzy własną właściwość danych obiektu, której wartością jest funkcja. Właściwość jest zapisywalna, wyliczalna i konfigurowalna. Zamiast nazwy można użyć [keyExpression]: wyrażenie jest obliczane podczas tworzenia obiektu, a otrzymany klucz jest napisem albo symbolem.

Zapis *method() { ... } definiuje metodę generatorową, której wywołanie zwraca iterator generatora. async method() { ... } definiuje metodę asynchroniczną zwracającą obietnicę (Promise), a async *method() { ... } — metodę zwracającą iterator asynchroniczny. Każda z tych form obsługuje klucze obliczane. Z kolei get value() { ... } i set value(next) { ... } definiują akcesory wywoływane odpowiednio przy odczycie i przypisaniu właściwości, bez wywołania value().

W wywołaniu obj.method() wartością this jest obj. Samo pobranie funkcji nie wiąże jej z obiektem: po wyodrębnieniu metody zwykłe wywołanie nie przekazuje pierwotnego odbiorcy. Można go wskazać jawnie przez fn.call(obj). Funkcja strzałkowa przypisana do właściwości przejmuje natomiast this z otaczającego zakresu.

super.prop i super[key] rozpoczynają wyszukiwanie od aktualnego prototypu obiektu, w którym metodę zdefiniowano ([[HomeObject]]). Skopiowanie funkcji do innego obiektu nie zmienia punktu wyjścia, choć może zmienić this. super.method() przekazuje bieżące this znalezionej funkcji. Wywołanie super() nie jest dozwolone w metodzie literału obiektowego.

Zapis method() { ... } nie jest w pełni równoważny method: function () { ... }. Użycie new obj.method() wobec metody zdefiniowanej składnią skróconą zgłasza TypeError, podczas gdy zwykłe, synchroniczne i niegeneratorowe wyrażenie function może służyć jako konstruktor. Bezpośrednie użycie super.prop w ciele takiego wyrażenia function powoduje SyntaxError.

Przykłady

{
  const key = 'describe';
  const base = {
    label() { return `base:${this.name}`; },
  };
  const original = {
    __proto__: base,
    name: 'A',
    [key]() { return super.label(); },
    regular: function () { this.value = 'ordinary'; },
  };
  const other = { name: 'B', describe: original.describe };

  console.log(original.describe());
  console.log(other.describe());
  try {
    new original.describe();
  } catch (error) {
    console.log(error.name);
  }
  console.log(new original.regular().value);
}

Wynik

base:A
base:B
TypeError
ordinary

`__proto__: base` ustawia prototyp obiektu `original` w jego literale. Oba wywołania znajdują `base.label` za pośrednictwem `super`, ale `this.name` to najpierw `A`, potem `B`. Próba użycia `new` z metodą `describe` zgłasza `TypeError`; zwykła funkcja `regular` tworzy obiekt z `value` równym `ordinary`.

Powiązane lekcje

  • JavaScript · Lekcja 20 · Zaawansowany · Wersja: 4

Źródła