CKTIS / JavaScript
HTMLElement.innerHTML: odczyt i zastępowanie zawartości elementu
Odczyt `innerHTML` zwraca zapis znacznikowy zawartości elementu, a przypisanie zastępuje ją węzłami utworzonymi przez parser. Nawet `+=` odtwarza dotychczasowe węzły.
Wersja: ECMAScript 2024 and the current web platform; runtime support varies
Składnia
const markup = element.innerHTML;
element.innerHTML = value; // string or TrustedHTML; null is treated as ""HTMLElement.innerHTML to właściwość instancji dziedziczona z Element, a nie metoda statyczna. Odczyt zwraca ciąg znaków reprezentujący bieżącą zawartość DOM: nie zawiera znaczników samego elementu ani korzeni Shadow DOM. To serializacja drzewa, nie kopia tekstu źródłowego.
Przypisanie przetwarza zapis znacznikowy w kontekście elementu i zastępuje jego węzły potomne, nie sam element. Dla template zmienia zawartość template.content. Setter przyjmuje ciąg znaków lub TrustedHTML. Web IDL konwertuje null na pusty ciąg "" przed sprawdzeniem Trusted Types. Jeśli parser otrzyma ten ciąg bez zmian, zawartość zostanie wyczyszczona. Gdy Trusted Types są wymuszane, domyślna polityka może jednak przekształcić pusty ciąg w niepusty zapis znacznikowy, więc udane przypisanie nie zawsze czyści zawartość. Zapis nie tworzy deklaratywnych korzeni Shadow DOM.
element.innerHTML += markup odczytuje serializację, dopisuje do niej tekst i ponownie parsuje całość. Stare węzły zostają odłączone, a procedury obsługi zdarzeń zarejestrowane bezpośrednio na nich nie przechodzą na nowe węzły. Aby zachować istniejące węzły, dodawaj nowe przez append().
Nie przekazuj niezaufanych danych bezpośrednio do innerHTML: właściwość domyślnie nie oczyszcza danych, a atrybuty obsługi zdarzeń mogą prowadzić do XSS, nawet jeśli wstawione elementy script nie są wykonywane. Do zwykłego tekstu użyj textContent. Jeśli potrzebujesz HTML, użyj sprawdzonego mechanizmu oczyszczania. Sama polityka Trusted Types nie gwarantuje oczyszczenia.
To interfejs platformy WWW, nie część ECMAScript 2024. Obsługa Trusted Types zależy od środowiska; gdy CSP wymusza Trusted Types i nie ma domyślnej polityki, przypisanie ciągu znaków zgłasza TypeError. Parser HTML stosuje reguły naprawiania błędów, natomiast w dokumencie XML niepoprawny składniowo fragment może wywołać SyntaxError, a zawartość, której nie można zapisać jako poprawnego składniowo XML, może przy odczycie wywołać InvalidStateError.
Przykłady
<!doctype html>
<html lang="en">
<head>
<meta charset="utf-8">
<title>innerHTML example</title>
</head>
<body>
<script>
const box = document.createElement("div");
box.innerHTML = "<strong>Hello</strong>";
const original = box.firstElementChild;
box.innerHTML += "<em> again</em>";
console.log(box.innerHTML);
console.log(box.textContent);
console.log(original === box.firstElementChild);
console.log(original.parentNode === null);
</script>
</body>
</html>Wynik
<strong>Hello</strong><em> again</em> Hello again false true
Zapisz przykład jako plik HTML, otwórz go w przeglądarce bez wymuszania Trusted Types i sprawdź konsolę deweloperską. Pierwsze dwa wiersze porównują zapis znacznikowy z tekstem; ostatnie dwa pokazują, że pierwszy węzeł został zastąpiony i nie ma już rodzica.
Powiązane lekcje
- JavaScript · Lekcja 31 · Zaawansowany · Wersja: 4