CKTIS / JavaScript
Element.innerHTML i granice bezpieczeństwa wstawiania tekstu
Wybierz między interpretacją znaczników a wstawieniem dosłownego tekstu. Dowiedz się, jak uniknąć DOM XSS i co zmienia wymuszanie Trusted Types.
Wersja: ECMAScript 2024 and the current web platform; runtime support varies
Składnia
const markup = element.innerHTML;
element.innerHTML = htmlStringOrTrustedHTML;
const text = element.textContent;
element.textContent = plainText;
element.append(plainText);
element.insertAdjacentText("beforeend", plainText);
element.setHTML(htmlToSanitize); // Where supported.Odczyt Element.innerHTML zwraca serializację zawartości elementu, a nie jego znacznik zewnętrzny. Zapis w dokumencie HTML parsuje fragment w kontekście elementu i zwykle zastępuje jego dotychczasowe węzły potomne. W przypadku elementu HTML <template> odczyt serializuje zawartość fragmentu template.content, a zapis zastępuje węzły potomne tego fragmentu DocumentFragment, nie samego elementu. Zapis element.innerHTML += fragment również zastępuje węzły we właściwym miejscu: najpierw odczytuje serializację, a potem ponownie parsuje całość.
Node.textContent odczytane na elemencie zwraca połączony tekst jego potomków, a nie znaczniki. Przypisanie niepustego ciągu zastępuje węzły potomne jednym węzłem tekstowym; pusty ciąg je usuwa. Aby zachować istniejące węzły, dodaj ciąg na końcu za pomocą append(text) albo w wybranym miejscu względem elementu za pomocą insertAdjacentText(position, text). Żadna z tych operacji tekstowych nie interpretuje znaczników ani odwołań do znaków zapisanych w ciągu.
Nie przekazuj niezaufanych ciągów do innerHTML: to punkt wstrzyknięcia HTML, który może prowadzić do DOM XSS. Elementy script wstawione tą drogą nie wykonują się, ale inne mechanizmy, np. atrybuty obsługi zdarzeń, nadal mogą uruchomić kod. Do wyświetlania niezaufanych danych używaj zwykłego elementu, np. div. Wstawienie jako tekst nie zabezpiecza użycia tych danych w kontekście skryptu, stylu lub URL ani późniejszego parsowania jako HTML.
Jeśli potrzebujesz formatowanego HTML z niezaufanego źródła, użyj setHTML() tam, gdzie jest dostępne, albo sprawdzonego mechanizmu sanitacji przed wstawieniem. Nie zastępuj go surowym przypisaniem do innerHTML. Jeśli CSP wymusza Trusted Types, przypisanie zwykłego ciągu do innerHTML bez polityki domyślnej powoduje TypeError. TrustedHTML nie gwarantuje sanitacji: bezpieczeństwo zależy od polityki, która go utworzyła. To interfejsy platformy webowej, a nie funkcje ECMAScript; sprawdź obsługę używanych mechanizmów ochrony.
Przykłady
<!doctype html>
<meta charset="utf-8">
<title>innerHTML and textContent</title>
<script>
{
const sample = "<em>A & B</em>";
const parsed = document.createElement("div");
const literal = document.createElement("div");
parsed.innerHTML = sample;
literal.textContent = sample;
console.log(`innerHTML: ${parsed.childElementCount} | ${parsed.textContent}`);
console.log(`textContent: ${literal.childElementCount} | ${literal.textContent}`);
}
</script>Wynik
innerHTML: 1 | A & B textContent: 0 | <em>A & B</em>
Zapisz przykład jako plik HTML i otwórz go w przeglądarce bez wymuszania Trusted Types. Wynik zobaczysz w konsoli przeglądarki. Użyty ciąg jest stały i nieszkodliwy: po parsowaniu powstaje jeden element `em`, a odwołanie do znaku zmienia się w `&`. Wstawienie tekstu zachowuje cały ciąg i nie tworzy żadnego elementu potomnego.
Powiązane lekcje
- JavaScript · Lekcja 15 · Zaawansowany · Wersja: 4