Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / JavaScript

Destrukturyzacja parametrów funkcji

Zapisz wzorzec bezpośrednio na liście parametrów funkcji, aby odczytać właściwości obiektu lub wartości z obiektu iterowalnego. Odróżniaj wartość domyślną całego parametru od wartości domyślnej wewnątrz wzorca.

Wersja: ECMAScript 2024 and the current web platform; runtime support varies

Składnia

function readOptions({ label: name = "untitled" } = {}) { return name; }
function readFirst([count = 1] = []) { return count; }

Destrukturyzacja parametrów polega na zapisaniu wzorca bezpośrednio na liście parametrów funkcji. W przypadku zwykłego parametru wzorzec korzysta z wartości odpowiadającej jednej pozycji argumentu i tworzy lokalne wiązania dostępne w ciele funkcji. Parametr resztowy (...) również może używać wzorca, ale wtedy destrukturyzowana jest tablica zawierająca pozostałe argumenty. To nadal argumenty pozycyjne, a nie nazwane.

Wzorzec obiektowy { label } odczytuje właściwość po nazwie i tworzy lokalne wiązanie label. Zapis { label: name } odczytuje tę samą właściwość, ale wiąże jej wartość z lokalną nazwą name. Wzorzec tablicowy [count] pobiera pierwszą wartość w kolejności iteracji, nie tylko z tablicy, lecz także z innej wartości iterowalnej.

Zewnętrzne wartości domyślne = {} i = [] zastępują cały argument przed destrukturyzacją tylko wtedy, gdy argument pominięto lub przekazano undefined. Wewnętrzne wartości domyślne, takie jak name = "untitled" i count = 1, działają tylko wtedy, gdy odczytana wartość to undefined, na przykład gdy brakuje właściwości lub iterator nie dostarczy kolejnej wartości. null, 0, false i "" nie uruchamiają wartości domyślnych.

Przekazanie null jako całego argumentu do któregokolwiek z tych wzorców powoduje TypeError, zanim wykona się ciało funkcji. Bez zewnętrznej wartości domyślnej ten sam błąd wystąpi po pominięciu argumentu lub przekazaniu undefined. Wzorzec tablicowy powoduje też TypeError dla wartości, której nie da się iterować. Destrukturyzacja nie zastępuje walidacji danych wejściowych.

Przykłady

function describe({ label: name = "untitled" } = {}, [count = 1] = []) {
  return `${name}: ${count}`;
}

console.log(describe());
console.log(describe({ label: "draft" }, [0]));
console.log(describe({ label: null }, []));

Wynik

untitled: 1
draft: 0
null: 1

Pierwsze wywołanie korzysta z obu poziomów wartości domyślnych. Drugie zachowuje `0`. W trzecim `label` ma wartość `null`, więc nie jest zastępowane, a pusta tablica powoduje użycie `count = 1`.

Powiązane lekcje

  • JavaScript · Lekcja 2 · Średniozaawansowany · Wersja: 3

Źródła