CKTIS / JavaScript
Reflect.ownKeys — wszystkie własne klucze obiektu
Reflect.ownKeys(target) wymaga argumentu będącego obiektem. Dla zwykłego obiektu zwraca tablicę wszystkich własnych kluczy: napisów i symboli, także dla właściwości nieenumerowalnych. Pomija właściwości odziedziczone. Pułapka ownKeys obiektu Proxy może zmienić listę kluczy.
Wersja: ECMAScript and Web APIs; exact feature edition and browser support reviewed per entry; Node 24 in repository does not prove browser API support
Składnia
Reflect.ownKeys(target)Reflect.ownKeys(target) tworzy nową tablicę kluczy. Jeśli target jest zwykłym obiektem, tablica zawiera klucze wszystkich jego własnych właściwości, zarówno enumerowalnych, jak i nieenumerowalnych. Elementami są napisy lub symbole, nie wartości właściwości. Metoda nie przeszukuje łańcucha prototypów. Argument niebędący obiektem, w tym null lub napis, powoduje TypeError; nie jest automatycznie opakowywany w obiekt.
Dla zwykłych obiektów najpierw zwracane są klucze będące indeksami tablicowymi, rosnąco według wartości liczbowej, następnie pozostałe napisy w kolejności utworzenia właściwości, a na końcu symbole w kolejności utworzenia właściwości. Dlatego "2" poprzedza "10", nawet jeśli dodano je odwrotnie; same klucze nadal są napisami.
W odróżnieniu od tej metody Object.keys zwraca tylko enumerowalne klucze napisowe. Object.getOwnPropertyNames obejmuje własne klucze napisowe, a Object.getOwnPropertySymbols — własne symbole. Użyj Reflect.ownKeys, gdy potrzebujesz obu rodzajów kluczy bez filtrowania według enumerowalności.
Metoda wywołuje wewnętrzną operację [[OwnPropertyKeys]]. Dla Proxy może uruchomić pułapkę ownKeys, więc może wykonać kod użytkownika, zgłosić wyjątek lub zwrócić klucze w innej dozwolonej kolejności niż w przypadku zwykłego obiektu. Pułapka może zmienić także zestaw kluczy: jeśli obiekt docelowy proxy jest rozszerzalny, może pominąć klucze konfigurowalnych właściwości własnych lub zwrócić dodatkowe klucze, dla których obiekt docelowy nie ma deskryptora właściwości własnej. Kluczy niekonfigurowalnych właściwości własnych nie wolno pominąć, a dla nierozszerzalnego obiektu docelowego zestaw kluczy musi dokładnie odpowiadać zestawowi jego własnych kluczy. Nie zakładaj zwykłej kolejności dla każdego obiektu egzotycznego. To API języka ECMAScript; sama obecność Node 24 w repozytorium nie potwierdza obsługi w docelowej przeglądarce.
Przykłady
const tag = Symbol("tag");
const target = Object.create({ inherited: true });
target["10"] = "ten";
target["2"] = "two";
target.name = "Ada";
Object.defineProperty(target, "hidden", { value: 42 });
target[tag] = "metadata";
const keys = Reflect.ownKeys(target);
console.log(keys.map(key => String(key)).join(" | "));
console.log(keys[keys.length - 1] === tag);Wynik
2 | 10 | name | hidden | Symbol(tag) true
Wyświetlony kod i zadeklarowany wynik zweryfikowano w odizolowanym środowisku metodą zapisaną w dowodzie weryfikacji tej dokładnej wersji.