Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / JavaScript

Object.hasOwn: test własnej właściwości

Object.hasOwn zwraca true, gdy podany klucz jest własną właściwością obiektu, niezależnie od jej wartości i wyliczalności.

Wersja: ECMAScript 2022 onward; example target: Node.js 24.22.2

Składnia

Object.hasOwn(obj, prop)

Object.hasOwn(obj, prop) najpierw wykonuje ToObject(obj), a prop zamienia przez ToPropertyKey, więc obsługuje klucze tekstowe i symbole. Zwraca boolean mówiący, czy deskryptor klucza należy bezpośrednio do obiektu. Nie bierze pod uwagę właściwości odziedziczonych i nie myli istniejącej wartości undefined z brakiem właściwości.

Test obejmuje właściwości danych i akcesory, także niewyliczalne. Dla zwykłego obiektu nie odczytuje wartości ani nie uruchamia gettera. Jest bezpieczniejszym wyborem niż obj.hasOwnProperty(prop), gdy obiekt ma prototyp null albo przesłania nazwę hasOwnProperty. in i Reflect.has odpowiadają na inne pytanie, bo przeszukują łańcuch prototypów.

Metoda istnieje od ECMAScript 2022. null i undefined powodują TypeError, inne wartości pierwotne są opakowywane; dlatego indeks tekstu, np. 1 w "abc", może być własną właściwością opakowania. Konwersja klucza może wykonać kod i rzucić. Dla Proxy działa pułapka getOwnPropertyDescriptor; jej wyjątek lub złamanie niezmienników celu może dać TypeError.

Przykłady

const token = Symbol("token");
const proto = { inherited: 1 };
const record = Object.create(proto);
Object.defineProperty(record, "hidden", { value: 2 });
record[token] = undefined;

console.log(Object.hasOwn(record, "hidden"), Object.hasOwn(record, "inherited"));
console.log(Object.hasOwn(record, token), Object.hasOwn(record, "missing"));
console.log(Object.hasOwn("abc", 1));
try { Object.hasOwn(null, "x"); } catch (error) { console.log(error.name); }

Wynik

true false
true false
true
TypeError

Przykład rozróżnia klucze własne, odziedziczone, symboliczne, brakujące i indeks opakowanego tekstu.

Źródła