Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / Java

Parametry varargs w Javie: String... i T...

W Java SE 21 parametr varargs pozwala podać osobne argumenty lub przekazać gotową tablicę. Przy `T...` trzeba też uwzględnić wymazywanie typów i ryzyko zanieczyszczenia sterty.

Wersja: Java SE 21

Składnia

static void labels(String... values) { /* values has type String[] */ }
static <T> int count(T... values) { return values.length; }

W Java SE 21 zapis ... po typie oznacza parametr varargs. Metoda lub konstruktor może mieć najwyżej jeden taki parametr i musi on być ostatni. W ciele metody String... values ma typ String[], a w metodzie generycznej z parametrem typu <T> zapis T... values ma typ T[].

Przy wywołaniu varargs kompilator organizuje przekazanie końcowych argumentów w nowej tablicy. labels() otrzymuje pustą tablicę, a nie null. Jeśli wywołanie pasuje bez pakowania argumentów, zgodna tablica jest przekazywana bez kopiowania: zmiany jej elementów są widoczne dla wywołującego. Dla pokazanej metody labels(null) i labels((String[]) null) przekazują referencję null zamiast tablicy; odczyt jej length zgłosiłby NullPointerException. labels((String) null) przekazuje tablicę z jednym elementem null.

Przy wyborze przeciążenia kompilator najpierw szuka dopasowania bez pakowania: najpierw bez boxingu i unboxingu, potem z nimi. Dopiero gdy obie próby zawiodą, rozważa pakowanie. Metoda varargs może więc zostać wybrana już wcześniej jako metoda o stałej liczbie argumentów. labels(String...) i labels(String[]) mają tę samą sygnaturę i nie mogą być odrębnymi przeciążeniami.

String jest typem reifikowalnym: jego typ jest w pełni dostępny w czasie wykonania. T nie jest reifikowalny; tablica tworzona przy pakowaniu używa wymazanego typu tablicowego ustalonego dla danego wywołania. Kompilator zgłasza ostrzeżenie unchecked przy deklaracji i może je zgłosić również przy wywołaniu. Jeśli tablica trafi pod referencję typu Object[], zapis może naruszyć założenia typów generycznych. To zanieczyszczenie sterty może ujawnić się dopiero jako ClassCastException przy odczycie.

@SafeVarargs to zapewnienie autora, nie kontrola w czasie wykonania. Adnotacja wycisza te ostrzeżenia przy deklaracji i wywołaniach. Wolno jej używać na konstruktorach varargs oraz metodach varargs oznaczonych static, final lub private. Stosuj ją dopiero po sprawdzeniu, że metoda nie używa tablicy w niebezpieczny sposób ani jej tak nie udostępnia.

Przykłady

import java.util.Arrays;
import java.util.List;

public class VarargsDemo {
    static void labels(String... values) {
        System.out.println(Arrays.toString(values));
    }

    @SafeVarargs
    static <T> int count(T... values) {
        return values.length;
    }

    public static void main(String[] args) {
        labels();
        labels("red", "blue");
        labels(new String[]{"green"});
        labels((String) null);
        labels((String[]) null);
        System.out.println(count(List.of("red", "blue"), List.of("green")));
    }
}

Wynik

[]
[red, blue]
[green]
[null]
null
2

`[]` oznacza pustą tablicę, `[null]` tablicę z jednym elementem `null`, a `null` brak tablicy. `count` odczytuje tylko długość tablicy; zlicza dwie listy, nie trzy napisy.

Powiązane lekcje

  • Java · Lekcja 3 · Zaawansowany · Wersja: 2
  • Java · Lekcja 14 · Zaawansowany · Wersja: 2

Źródła