CKTIS / Java
Przyrostek `L` literału całkowitego w Javie
`0L` to zero typu `long`, a `0` to zero typu `int`. Ta różnica wpływa na wybór przeciążenia, typ wyniku obliczeń i możliwość użycia literału jako wartości `Long`.
Wersja: Java SE 21
Składnia
IntegerLiteral:
DecimalNumeral [IntegerTypeSuffix]
HexNumeral [IntegerTypeSuffix]
OctalNumeral [IntegerTypeSuffix]
BinaryNumeral [IntegerTypeSuffix]
IntegerTypeSuffix: L | lW Javie SE 21 poprawny literał całkowity bez przyrostka ma typ int, a z przyrostkiem L lub l ma typ long. Przyrostek zapisuje się bezpośrednio po ostatniej cyfrze literału dziesiętnego, szesnastkowego, ósemkowego lub binarnego. Wybieraj wielkie L, bo małe l łatwo pomylić z 1. 0L i 0 mają tę samą wartość, ale różne typy.
long timeout = 0; działa dzięki konwersji rozszerzającej z int do long; long timeout = 0L; od razu używa literału typu long. Typ zmiennej nie naprawia zbyt dużego literału: 2_147_483_648 w przypisaniu powoduje błąd kompilacji, a 2_147_483_648L jest poprawny. Bez L ta liczba dziesiętna jest dozwolona tylko bezpośrednio po jednoargumentowym minusie (-2147483648); analogiczny wyjątek dla long to -9223372036854775808L.
Gdy dostępne są kind(int) i kind(long), wywołania kind(0) i kind(0L) wybierają odpowiednio wersję int i long. W 1_000_000 * 3_000 mnożenie odbywa się w typie int i następuje przepełnienie, nawet jeśli wynik trafi do zmiennej long. W 1_000_000L * 3_000 drugi operand jest promowany do long przed mnożeniem. Typ long też może się przepełnić.
Dla Map<String, Long> drugi argument getOrDefault musi być zgodny z typem Long: 0L podlega autoboxingowi do Long, natomiast 0 podlegałoby autoboxingowi do Integer. W tym wywołaniu Java nie łączy rozszerzenia int do long z autoboxingiem do Long. Metoda używa wartości domyślnej tylko wtedy, gdy klucza nie ma w mapie.
Przykłady
import java.util.Map;
public class IntegerLiteralSuffixDemo {
static String kind(int value) { return "int"; }
static String kind(long value) { return "long"; }
public static void main(String[] args) {
long timeout = 0L;
Map<String, Long> timeouts = Map.of("read", 2_147_483_648L);
Long missing = timeouts.getOrDefault("write", 0L);
System.out.println("timeout=" + timeout);
System.out.println("kind(0)=" + kind(0));
System.out.println("kind(0L)=" + kind(0L));
System.out.println("read=" + timeouts.getOrDefault("read", 0L));
System.out.println("write=" + missing);
System.out.println("int product=" + (1_000_000 * 3_000));
System.out.println("long product=" + (1_000_000L * 3_000));
}
}Wynik
timeout=0 kind(0)=int kind(0L)=long read=2147483648 write=0 int product=-1294967296 long product=3000000000
Klucza `write` nie ma w mapie, więc metoda zwraca `0`. Dwa ostatnie wiersze pokazują przepełniony iloczyn `int` i poprawny iloczyn `long`.
Powiązane lekcje
- Java · Lekcja 30 · Zaawansowany · Wersja: 2
- Java · Lekcja 31 · Zaawansowany · Wersja: 2
- Java · Lekcja 43 · Zaawansowany · Wersja: 2
Źródła
- Java Language Specification, Java SE 21 — §3.10.1 Integer Literals
- Java Language Specification, Java SE 21 — §5.2 Assignment Contexts
- Java Language Specification, Java SE 21 — §5.3 Invocation Contexts
- Java Language Specification, Java SE 21 — §5.6 Numeric Contexts
- Java Language Specification, Java SE 21 — §15.12.2 Compile-Time Step 2: Determine Method Signature
- Java Language Specification, Java SE 21 — §15.17.1 Multiplication Operator *
- Java SE 21 API — Map.getOrDefault(Object, V)