Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / Java

String.valueOf — zamiana wartości na tekst i obsługa null

Użyj `String.valueOf`, aby zamienić wartość na tekst. Sprawdź, dlaczego brak komunikatu wyjątku daje napis `"null"`, ale literał `null` użyty bez rzutowania prowadzi do błędu.

Wersja: Java SE 21

Składnia

public static String valueOf(Object obj)
public static String valueOf(char[] data)
public static String valueOf(char[] data, int offset, int count)
public static String valueOf(boolean b)
public static String valueOf(char c)
public static String valueOf(int i)
public static String valueOf(long l)
public static String valueOf(float f)
public static String valueOf(double d)

W Java SE 21 String.valueOf to grupa statycznych metod przeciążonych klasy java.lang.String. Wariant valueOf(Object) zwraca napis "null", gdy argument ma wartość null. Dla obiektu innego niż null zwraca wynik obj.toString() i nie przechwytuje wyjątków zgłoszonych przez tę metodę.

Jeśli ex wskazuje na istniejący wyjątek, użyj String.valueOf(ex.getMessage()), aby wyświetlić jego komunikat. Metoda getMessage() zwraca wartość typu String, więc kompilator wybiera wariant Object, nawet gdy komunikatu nie ma. Wywołanie nie zabezpiecza przed ex == null: argument jest obliczany wcześniej. Po konwersji nie da się odróżnić braku komunikatu od komunikatu o treści "null".

Nie używaj String.valueOf(null), aby uzyskać napis "null". Kompilator wybiera bardziej szczegółowy wariant char[] zamiast Object, a wywołanie zgłasza NullPointerException. Wyrażenie String.valueOf((Object) null) jawnie wybiera wariant Object.

Dla typów pierwotnych boolean, char, int, long, float i double istnieją osobne przeciążenia. Wariant char[] kopiuje całą tablicę, a valueOf(data, offset, count) kopiuje count elementów od indeksu offset, liczonego od zera. Późniejsza zmiana tablicy nie zmienia wyniku. Nieprawidłowy zakres powoduje IndexOutOfBoundsException.

Przykłady

public class Main {
    public static void main(String[] args) {
        Exception withoutMessage = new Exception();
        Exception withMessage = new Exception("Disk full");

        String missing = String.valueOf(withoutMessage.getMessage());
        String present = String.valueOf(withMessage.getMessage());

        System.out.println("missing: [" + missing + "]");
        System.out.println("present: [" + present + "]");
        System.out.println("missing == null: " + (missing == null));
    }
}

Wynik

missing: [null]
present: [Disk full]
missing == null: false

Metoda `getMessage()` zwraca `null` dla pierwszego wyjątku i `"Disk full"` dla drugiego. Wynik `false` potwierdza, że `missing` zawiera napis `"null"`, a nie referencję `null`.

Powiązane lekcje

  • Java · Lekcja 30 · Średniozaawansowany · Wersja: 2

Źródła