srcset — lista kandydatów obrazu
Atrybut `srcset` podaje przeglądarce alternatywne zasoby obrazu. Deskryptory `x` opisują gęstość pikseli, a `w` — szerokość zasobu używaną wraz z `sizes` przy wyborze obrazu.
CKTIS / HTML
Składnia, operatory i pojęcia programowania. Znajdź wyjaśnienie, sprawdź przykład i wróć do nauki.
Atrybut `srcset` podaje przeglądarce alternatywne zasoby obrazu. Deskryptory `x` opisują gęstość pikseli, a `w` — szerokość zasobu używaną wraz z `sizes` przy wyborze obrazu.
Atrybut start elementu ol ustala początkową wartość numeracji listy uporządkowanej. Przyjmuje liczbę całkowitą.
Atrybut step określa odstęp między dozwolonymi wartościami liczbowymi lub datami i czasami w polu input. Krok jest liczony względem bazy; any wyłącza to ograniczenie, ale nie pozostałe reguły poprawności.
Atrybut `style` zawiera listę deklaracji CSS zastosowanych bezpośrednio do jednego elementu i udostępnionych skryptom przez `CSSStyleDeclaration`.
W przeglądarce obsługującej atrybut logiczny switch zmienia on kontrolkę input typu checkbox w dwustanowy przełącznik. Stan włączenia nadal określa checked.
Atrybut `tabindex` steruje możliwością otrzymania fokusu oraz udziałem elementu w sekwencyjnej nawigacji klawiaturą.
Atrybut `target` wskazuje, gdzie ma zostać otwarty dokument docelowy: w bieżącym kontekście, nowej karcie lub oknie albo nazwanej ramce. Dotyczy odnośników i formularzy; element `base` może ustawić domyślny cel dla dokumentu.
Atrybut `title` dostarcza tekst doradczy związany z elementem; przeglądarka może pokazać go jako dymek, ale sposób i możliwość ujawnienia zależą od urządzenia.
Atrybut `translate` określa, czy tekst elementu i tłumaczalne wartości jego atrybutów mają być zmieniane podczas lokalizacji; normatywne stany to `yes` i `no`.
Atrybut type nie jest atrybutem globalnym. Zależnie od elementu wybiera rodzaj kontrolki, zachowanie przycisku, sposób numerowania listy, sposób przetwarzania skryptu albo opisuje typ MIME zasobu. Poprawne wartości i wartości domyślne zależą od elementu.
Atrybut usemap elementu img wskazuje mapę odnośników po stronie klienta. Jej obszary area określają, które fragmenty obrazu prowadzą do poszczególnych celów.
Atrybut value ma znaczenie zależne od elementu: określa wartość kontrolki, dane wysyłane z formularzem, pomiar, postęp, numer pozycji albo reprezentację danych czytelną maszynowo. Nie jest atrybutem globalnym.
Atrybut width określa szerokość obsługiwanych elementów HTML. Przyjmuje liczbę całkowitą nieujemną bez jednostki. W canvas steruje szerokością bitmapy, a nie tylko rozmiarem wyświetlania ustalanym przez CSS.
Atrybut wrap elementu textarea określa, czy przeglądarka dodaje podziały wierszy do wartości wysyłanej z formularzem. Rozróżnia zawijanie widoczne na ekranie od rzeczywistych znaków nowego wiersza.
Atrybut writingsuggestions określa, czy przeglądarka powinna oferować sugestie podczas pisania. Ustawienie może być dziedziczone; preferencje użytkownika mają pierwszeństwo.
Dostępność HTML łączy semantykę, nazwę, stan i obsługę klawiaturą, aby treść oraz kontrolki działały w różnych sposobach postrzegania i interakcji.
Architektura przetwarzania HTML prowadzi od bajtów i kodowania przez parser oraz DOM do skryptów, stylów i prezentacji aktualnego dokumentu.
Atrybuty logiczne HTML reprezentują prawdę samą obecnością, a fałsz wyłącznie brakiem atrybutu; napis podobny do wartości logicznej nie zmienia tej reguły.
Odwołania znakowe pozwalają zapisać znak przez nazwę albo punkt kodowy, lecz wynik zależy od poprawnej składni i stanu tokenizera HTML.
Kategorie treści klasyfikują elementy HTML, natomiast model zawartości rodzica i ograniczenia elementu rozstrzygają, czy konkretne zagnieżdżenie jest zgodne.
Deklaracja `<!doctype html>` jest wymaganym preambułą dokumentu HTML i wybiera współczesny tryb renderowania; nie jest elementem ani numerem wersji języka.
Konspekt dokumentu to uporządkowana struktura nagłówków służąca nawigacji i tworzeniu spisów treści; nie jest automatycznym drzewem sekcji dostępnym przez osobne API DOM.
Źródło HTML jest ciągiem wejściowym parsera, natomiast DOM jest bieżącym, mutowalnym modelem obiektowym; po parsowaniu te reprezentacje nie muszą być identyczne.
Formularze HTML łączą kontrolki z właścicielem, walidują ograniczenia i budują uporządkowany zestaw danych do wysłania; te trzy etapy mają odrębne reguły.