CKTIS / CSS
flex-flow — kierunek i zawijanie elementów flex
Właściwość skrótowa flex-flow ustawia jednocześnie flex-direction i flex-wrap na kontenerze flex. Określa kierunek osi głównej oraz to, czy elementy mogą przechodzić do kolejnych linii.
Wersja: CSS modules; structured CSSWG indexes reconciled with pinned MDN BCD; Chromium 152 scope gate, per-example verification still required
Składnia
flex-flow: <'flex-direction'> || <'flex-wrap'>;flex-flow łączy flex-direction i flex-wrap. Stosuj ją na kontenerze z display: flex lub display: inline-flex; sama nie włącza układu flex. Początkowe ustawienie to row nowrap; właściwość nie jest dziedziczona.
Operator || pozwala podać jedną składową albo obie, w dowolnej kolejności. Pominięta składowa wraca do wartości początkowej: flex-flow: column oznacza column nowrap, nawet jeśli wcześniej ustawiono wrap.
flex-direction przyjmuje row, row-reverse, column lub column-reverse. Podstawowe wartości flex-wrap to nowrap, wrap i wrap-reverse; ostatnia odwraca kierunek układania linii na osi poprzecznej. Kierunki zależą od writing-mode i direction, a nie wyłącznie od fizycznego poziomu i pionu. Wartości odwracające nie zmieniają kolejności elementów w dokumencie ani domyślnej kolejności przechodzenia fokusu między elementami. Jeśli jednak kontener ma ustawione reading-flow: flex-visual, odwrócenie może zmienić kolejność nawigacji klawiaturą.
Przykład używa row wrap: szerokość 210px mieści dwa elementy po 100px i odstęp 10px, więc C trafia do następnego wiersza. flex: 0 0 100px wyłącza wzrost i kurczenie elementów. Projekt Level 2 rozszerza zawijanie o balance; ten wpis nie zakłada jego obsługi w docelowej przeglądarce.
Przykłady
<!doctype html>
<meta charset="utf-8">
<title>flex-flow</title>
<style>
.items {
display: flex;
flex-flow: row wrap;
writing-mode: horizontal-tb;
direction: ltr;
width: 210px;
gap: 10px;
}
.items > span {
flex: 0 0 100px;
height: 40px;
background: lightblue;
}
</style>
<div class="items"><span>A</span><span>B</span><span>C</span></div>Wynik
A B C
Wyświetlony kod i zadeklarowany wynik zweryfikowano w odizolowanym środowisku metodą zapisaną w dowodzie weryfikacji tej dokładnej wersji.