CKTIS / CSS
flex — wzrost, kurczenie i rozmiar bazowy
Skrót flex ustawia flex-grow, flex-shrink i flex-basis elementu flex. Steruje jego rozmiarem w osi głównej, a nie tworzeniem kontenera flex.
Wersja: CSS modules; structured CSSWG indexes reconciled with pinned MDN BCD; Chromium 152 scope gate, per-example verification still required
Składnia
flex: none | [ <'flex-grow'> <'flex-shrink'>? || <'flex-basis'> ];flex ustawia jednocześnie flex-grow, flex-shrink i flex-basis. Działa na elementach flex; nie zastępuje display: flex na rodzicu. Nie jest dziedziczony. Wartość początkowa to 0 1 auto.
flex-grow określa udział w dodatkowym miejscu, flex-shrink — kurczenie, a flex-basis — rozmiar bazowy przed podziałem miejsca. Współczynniki są nieujemne; przy kurczeniu liczy się również rozmiar bazowy. Proporcja wzrostu nie zawsze oznacza taką samą proporcję końcowych szerokości.
Typowe zapisy: initial oznacza 0 1 auto, auto oznacza 1 1 auto, a none oznacza 0 0 auto. Skrót resetuje pominięte składniki. Jawne trzy wartości, np. 1 1 0px, eliminują niejasność dotyczącą pominiętej bazy.
Minimalny rozmiar zależny od treści może ograniczać kurczenie; w układzie wierszowym często pomaga min-width: 0. W przykładzie zerowe bazy i współczynniki 1 oraz 2 dzielą 300px na 100px i 200px.
Przykłady
<!doctype html>
<meta charset="utf-8">
<style>
.row { display: flex; width: 300px; }
.row > div { min-width: 0; flex: 1 1 0px; }
.row > .wide { flex: 2 1 0px; }
</style>
<div class="row"><div>A</div><div class="wide">B</div></div>
<pre id="result"></pre>
<script>
const widths = [...document.querySelector('.row').children]
.map(item => item.getBoundingClientRect().width);
document.getElementById('result').textContent = widths.join(', ');
</script>Wynik
100, 200
Wyświetlony kod i zadeklarowany wynik zweryfikowano w odizolowanym środowisku metodą zapisaną w dowodzie weryfikacji tej dokładnej wersji.