Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / C#

dynamic — wiązanie operacji w czasie wykonania

Typ dynamic odracza wiązanie operacji do czasu wykonania. Ułatwia współpracę z dynamicznymi API, ale brak elementu członkowskiego lub niezgodne argumenty mogą spowodować RuntimeBinderException zamiast błędu kompilacji.

Wersja: .NET 10; repository net10.0 and LangVersion=preview; feature versions require per-entry verification

Składnia

dynamic name = expression;

dynamic pozwala odroczyć sprawdzanie i wiązanie określonych operacji do czasu wykonania. Kompilator zapisuje informacje o operacji, a binder rozstrzyga ją później, korzystając m.in. z rzeczywistych typów wartości. Funkcja istnieje od C# 4; nie jest nowością ani funkcją preview w .NET 10. Ustawienie repozytorium LangVersion=preview nie jest jej wymaganiem.

W odróżnieniu od dynamic, var wnioskuje typ inicjalizatora: w var x = 42 zmienna ma typ int i jest sprawdzana statycznie. object również zachowuje statyczne sprawdzanie dostępnych operacji; dostęp do elementów konkretnego typu zwykle wymaga rzutowania lub dopasowania wzorca. dynamic jest reprezentowany jako object, a nie jako osobny typ wykonawczy. Przypisanie do niego wartości nie zmienia typu tej wartości ani nie dodaje jej elementów członkowskich.

Wiązanie dynamiczne korzysta z infrastruktury Dynamic Language Runtime (DLR). System.Runtime.CompilerServices.CallSite<T> reprezentuje miejsce wywołania dynamicznego; T jest typem delegata, a buforowane reguły ograniczają ponowne wiązanie. System.Dynamic.IDynamicMetaObjectProvider pozwala obiektowi dostarczyć własne zachowanie wiązania przez GetMetaObject. Zwykły obiekt .NET nie musi implementować tego interfejsu, aby można było używać go przez dynamic.

Wywołania z dynamicznym odbiorcą lub argumentami mogą wybierać przeciążenie dopiero podczas wykonania. Wynik większości operacji dynamicznych również ma typ dynamic; przypisanie go np. do int wymaga poprawnej konwersji sprawdzanej podczas wykonania. Nieudane wiązanie, np. odczyt nieistniejącej właściwości, powoduje Microsoft.CSharp.RuntimeBinder.RuntimeBinderException. Wyjątki rzucone przez poprawnie wywołaną metodę nie stają się automatycznie tym wyjątkiem.

Stosuj dynamic na granicach integracji z COM lub dynamicznymi API, a przy znanym kontrakcie preferuj typy statyczne. Tracisz część kontroli kompilatora i ponosisz koszt wiązania. W przykładzie Length działa dla string, ale po przypisaniu int ta sama nazwa właściwości powoduje kontrolowany błąd wiązania.

Przykłady

using System;
using Microsoft.CSharp.RuntimeBinder;

internal static class Program
{
    private static void Main()
    {
        dynamic value = "hello";
        int length = value.Length;
        Console.WriteLine(length);

        value = 42;
        Console.WriteLine(value + 1);

        try
        {
            Console.WriteLine(value.Length);
        }
        catch (RuntimeBinderException)
        {
            Console.WriteLine("RuntimeBinderException");
        }
    }
}

Wynik

5
43
RuntimeBinderException

Wyświetlony kod i zadeklarowany wynik zweryfikowano w odizolowanym środowisku metodą zapisaną w dowodzie weryfikacji tej dokładnej wersji.

Źródła