CKTIS / C#
dynamic — wiązanie operacji w czasie wykonania
Typ dynamic odracza wiązanie operacji do czasu wykonania. Ułatwia współpracę z dynamicznymi API, ale brak elementu członkowskiego lub niezgodne argumenty mogą spowodować RuntimeBinderException zamiast błędu kompilacji.
Wersja: .NET 10; repository net10.0 and LangVersion=preview; feature versions require per-entry verification
Składnia
dynamic name = expression;dynamic pozwala odroczyć sprawdzanie i wiązanie określonych operacji do czasu wykonania. Kompilator zapisuje informacje o operacji, a binder rozstrzyga ją później, korzystając m.in. z rzeczywistych typów wartości. Funkcja istnieje od C# 4; nie jest nowością ani funkcją preview w .NET 10. Ustawienie repozytorium LangVersion=preview nie jest jej wymaganiem.
W odróżnieniu od dynamic, var wnioskuje typ inicjalizatora: w var x = 42 zmienna ma typ int i jest sprawdzana statycznie. object również zachowuje statyczne sprawdzanie dostępnych operacji; dostęp do elementów konkretnego typu zwykle wymaga rzutowania lub dopasowania wzorca. dynamic jest reprezentowany jako object, a nie jako osobny typ wykonawczy. Przypisanie do niego wartości nie zmienia typu tej wartości ani nie dodaje jej elementów członkowskich.
Wiązanie dynamiczne korzysta z infrastruktury Dynamic Language Runtime (DLR). System.Runtime.CompilerServices.CallSite<T> reprezentuje miejsce wywołania dynamicznego; T jest typem delegata, a buforowane reguły ograniczają ponowne wiązanie. System.Dynamic.IDynamicMetaObjectProvider pozwala obiektowi dostarczyć własne zachowanie wiązania przez GetMetaObject. Zwykły obiekt .NET nie musi implementować tego interfejsu, aby można było używać go przez dynamic.
Wywołania z dynamicznym odbiorcą lub argumentami mogą wybierać przeciążenie dopiero podczas wykonania. Wynik większości operacji dynamicznych również ma typ dynamic; przypisanie go np. do int wymaga poprawnej konwersji sprawdzanej podczas wykonania. Nieudane wiązanie, np. odczyt nieistniejącej właściwości, powoduje Microsoft.CSharp.RuntimeBinder.RuntimeBinderException. Wyjątki rzucone przez poprawnie wywołaną metodę nie stają się automatycznie tym wyjątkiem.
Stosuj dynamic na granicach integracji z COM lub dynamicznymi API, a przy znanym kontrakcie preferuj typy statyczne. Tracisz część kontroli kompilatora i ponosisz koszt wiązania. W przykładzie Length działa dla string, ale po przypisaniu int ta sama nazwa właściwości powoduje kontrolowany błąd wiązania.
Przykłady
using System;
using Microsoft.CSharp.RuntimeBinder;
internal static class Program
{
private static void Main()
{
dynamic value = "hello";
int length = value.Length;
Console.WriteLine(length);
value = 42;
Console.WriteLine(value + 1);
try
{
Console.WriteLine(value.Length);
}
catch (RuntimeBinderException)
{
Console.WriteLine("RuntimeBinderException");
}
}
}Wynik
5 43 RuntimeBinderException
Wyświetlony kod i zadeklarowany wynik zweryfikowano w odizolowanym środowisku metodą zapisaną w dowodzie weryfikacji tej dokładnej wersji.