CKTIS / C#
Main: odniesienie praktyczne
Main: odniesienie praktyczne: Main jest klasycznym punktem wejścia programu C#. Dozwolone podpisy zwracają void, int, Task albo Task<int> i opcjonalnie przyjmują string[] args; kompilator wybiera dokładnie jeden punkt wejścia.
Wersja: C# program entry point; verified with .NET SDK 10.0.403
Składnia
static void Main(string[] args) | static int Main(string[] args) | static Task Main(string[] args) | static Task<int> Main(string[] args)Main jest klasycznym punktem wejścia programu C#. Dozwolone podpisy zwracają void, int, Task albo Task i opcjonalnie przyjmują string[] args; kompilator wybiera dokładnie jeden punkt wejścia.
Używaj jawnego Main, gdy potrzebujesz czytelnego kontraktu startu, argumentów, asynchronicznego uruchomienia albo kodu zakończenia; top-level statements generują punkt wejścia zamiast niego.
Wiele kandydatów Main wymaga wskazania StartupObject. Main jest rozróżniane wielkością liter, musi być static i nie powinno ukrywać wyjątków bez ustalenia kodu oraz komunikatu błędu.
Args nie zawiera nazwy programu i może być pustą tablicą. int lub Task staje się kodem procesu; nieobsłużony wyjątek kończy proces inną ścieżką zależną od hosta.
Kompletny program rzeczywiście używa Main; oczekiwany stdout to dokładnie 0.
Przykłady
using System;
using System.Threading.Tasks;
public static class Program
{
public static int Main(string[] args)
{
Console.WriteLine(args.Length);
return 0;
}
}
Wynik
0
Kompletny program rzeczywiście używa `Main`; oczekiwany stdout to dokładnie `0`.