CKTIS / C++
Pełna i częściowa specjalizacja szablonów
Specjalizacja szablonu dostarcza odmienną definicję dla konkretnych argumentów lub ich rodziny. Poznaj różnicę między pełną specjalizacją z template<> a częściową specjalizacją, np. dla T*, oraz ograniczenia dotyczące szablonów funkcji.
Wersja: C++23; repository compiler flag, production runtime not attested
Składnia
template<class T> struct Kind { /* primary template */ };
template<> struct Kind<int> { /* full specialization */ };
template<class T> struct Kind<T*> { /* partial specialization */ };Szablon główny określa definicję ogólną. Pełna specjalizacja (full specialization) dostarcza definicję dla konkretnego zestawu argumentów; w prostym przypadku rozpoczyna ją template<>. Częściowa specjalizacja (partial specialization) nadal jest szablonem: opisuje rodzinę pasujących argumentów, np. Kind<T*> dla typów wskaźnikowych. Nie oznacza po prostu pominięcia części argumentów.
Częściowo specjalizować można szablony klas i zmiennych, ale nie funkcji. Szablony funkcji dopuszczają pełną specjalizację; dla rodzin argumentów stosuje się przeciążenia, ewentualnie z ograniczeniami. Specjalizacja nie jest tym samym co jawne konkretyzowanie: template struct Kind<double>; żąda konkretyzacji istniejącej definicji zamiast dostarczać nową.
W przykładzie Kind<double> używa szablonu głównego, Kind<double*> pasuje do specjalizacji częściowej, a Kind<int*> korzysta z pełnej specjalizacji. Gdy pasuje kilka specjalizacji częściowych, musi istnieć jedna najbardziej wyspecjalizowana; w przeciwnym razie użycie jest niejednoznaczne. Definicje specjalizacji klas nie przejmują automatycznie składowych szablonu głównego.
Zadeklaruj szablon główny przed specjalizacjami. Deklaracje odpowiednich specjalizacji muszą być osiągalne przed użyciami powodującymi konkretyzację, w każdej właściwej jednostce translacji; naruszenie tych reguł nie zawsze wymaga diagnostyki. Przykład jest przeznaczony do lokalnego sprawdzenia z -std=c++23. Podane źródła to rozwijany projekt standardu, nie zamrożone wydanie C++23.
Identyfikatory objęte tym wpisem: full / partial specialization.
Przykłady
#include <iostream>
template<class T>
struct Kind {
static constexpr const char* name = "primary";
};
template<class T>
struct Kind<T*> {
static constexpr const char* name = "partial";
};
template<>
struct Kind<int*> {
static constexpr const char* name = "full";
};
int main() {
static_assert(Kind<double>::name[0] == 'p');
static_assert(Kind<double*>::name[0] == 'p');
static_assert(Kind<int*>::name[0] == 'f');
std::cout << Kind<double>::name << '\n'
<< Kind<double*>::name << '\n'
<< Kind<int*>::name << '\n';
}
Wynik
primary partial full
Wyświetlony kod i zadeklarowany wynik zweryfikowano w odizolowanym środowisku metodą zapisaną w dowodzie weryfikacji tej dokładnej wersji.