Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / C++

Inicjalizacja wartości i puste klamry `{}` w C++23

Puste klamry nie zawsze oznaczają inicjalizację wartości. Typ decyduje, czy inicjalizowany jest skalar, wywoływany jest konstruktor, czy stosowane są reguły dla agregatów.

Wersja: ISO C++23; implementation support may vary

Składnia

T object{};          // Direct-list-initialization; the type determines the rule.
T object = {};       // Copy-list-initialization, not assignment.
int count{};         // Value-initialization: 0.
const char* next{};  // Value-initialization: null pointer.
char scratch[32];    // Default-initialization; automatic char elements are not initialized.
char ready[32]{};    // Aggregate initialization: all 32 elements are '\0'.
Result result{};     // Aggregate initialization when Result is the aggregate below.

W C++23 zapis T object{}; to bezpośrednia inicjalizacja listowa z pustą listą. T object = {}; to inicjalizacja listowa przez kopiowanie, nie przypisanie. Typ decyduje o dalszych regułach: int count{}; i const char* next{}; podlegają inicjalizacji wartości. W tych przypadkach inicjalizacja zerowa daje odpowiednio 0 i wskaźnik null, bez gwarancji, że reprezentacja wskaźnika składa się z samych zerowych bitów.

Result result{}; i char ready[32]{}; podlegają inicjalizacji agregatowej. W agregacie niebędącym unią pominięty element korzysta z domyślnego inicjalizatora składowej, jeśli taki istnieje; w przeciwnym razie element niebędący referencją jest inicjalizowany przez kopiowanie z {}. Pominięta referencja bez inicjalizatora jest błędem. Dlatego result.count to 0, result.next jest wskaźnikiem null, a każdy element ready ma wartość \0.

Gdy inicjalizacja wartości dotyczy klasy, następuje inicjalizacja domyślna, poprzedzona inicjalizacją zerową tylko wtedy, gdy wybrany konstruktor nie jest dostarczony przez użytkownika. Na przykład po struct C { int n; C() {} }; C c{}; lokalna składowa c.n pozostaje niezainicjalizowana.

W const char* input znak * deklaruje wskaźnik; const dotyczy wskazywanych znaków, nie samego wskaźnika. W lokalnym char scratch[32]; zapis [32] deklaruje tablicę 32 znaków, której elementy nie są inicjalizowane. Odczytuj tylko zapisane elementy. Zanim użyjesz bufora jako napisu w stylu C, zapisz też końcowy \0 w granicach tablicy.

Przykłady

#include <iostream>

struct Result {
    int count;
    const char* next;
};

int main() {
    const char* input = "A";
    char scratch[32];
    char ready[32]{};
    int count{};
    Result result{};

    scratch[0] = input[0];
    std::cout << "copied: " << scratch[0] << '\n';
    std::cout << "ready[31] is null character: " << (ready[31] == '\0') << '\n';
    std::cout << "count: " << count << '\n';
    std::cout << "result: " << result.count << ", null pointer: "
              << (result.next == nullptr) << '\n';
}

Wynik

copied: A
ready[31] is null character: 1
count: 0
result: 0, null pointer: 1

Program zapisuje `scratch[0]` przed odczytem i wypisuje pojedynczy znak, a nie bufor jako napis. Porównanie `ready[31]` sprawdza ostatni znak, a `result.next == nullptr` sprawdza wartość wskaźnika bez dereferencji.

Powiązane lekcje

  • C++ · Lekcja 47 · Zaawansowany · Wersja: 3

Źródła