Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / C++

Tablicowe `new[]` i `delete[]` a pojedynczy obiekt

Obiekt utworzony przez `new T` usuń za pomocą `delete`, a tablicę utworzoną przez `new T[n]` — za pomocą `delete[]`. Wyrażenia te zarządzają czasem życia obiektów, natomiast funkcje `operator new` i `operator delete` oraz ich wersje tablicowe zarządzają pamięcią.

Wersja: ISO C++23; implementation support may vary

Składnia

T* one = new T{};
delete one;

T* many = new T[n]{};
delete[] many;

// Representative global storage-function declarations from <new>:
void* operator new(std::size_t bytes);
void* operator new[](std::size_t bytes);
void operator delete(void* storage) noexcept;
void operator delete[](void* storage) noexcept;

W C++23 wyrażenie new T{} tworzy i inicjalizuje pojedynczy obiekt, a new T[n]{} tworzy tablicę i inicjalizuje jej elementy. Oba wyrażenia zwracają T*, więc sam typ wskaźnika nie mówi, której formy usuwania użyć. Tablicę usuwa się przez delete[] nawet wtedy, gdy n wynosi 0 lub 1.

delete p niszczy pojedynczy obiekt, a delete[] p niszczy elementy tablicy od ostatniego do pierwszego. Następnie zwalniana jest pamięć. Nie zamieniaj tych form: niedopasowanie powoduje niezdefiniowane zachowanie, także dla int. Do delete[] przekaż niezmienioną wartość wskaźnika zwróconą przez tablicowe new, nie wskaźnik przesunięty w głąb tablicy. Wskaźnik pusty jest dozwolony w obu formach i niczego nie niszczy.

operator new i operator delete to nazwy funkcji zarządzających pamięcią dla pojedynczych obiektów, a operator new[] i operator delete[] to ich tablicowe odpowiedniki. Nie myl wyrażenia z bezpośrednim wywołaniem funkcji: ::operator new[](bytes) przyjmuje liczbę bajtów i nie wywołuje konstruktorów T, a ::operator delete[](raw) zwalnia odpowiednio przydzielony blok bez wywoływania destruktorów elementów. Rozmiar żądany przez wyrażenie tablicowe może uwzględniać narzut, a wskaźnik zwracany przez to wyrażenie może różnić się od adresu bloku.

Funkcje globalne mają m.in. przeciążenia z parametrem wyrównania, a funkcje zwalniające także przeciążenia z parametrem rozmiaru. Klasa może definiować własne funkcje; zapis ::new lub ::delete[] ogranicza wyszukiwanie odpowiedniej funkcji do zakresu globalnego. Przy zwykłej alokacji globalnej niepowodzenie przydziału pamięci jest zgłaszane przez std::bad_alloc; nieprawidłowa długość tablicy ustalana w czasie wykonania, np. ujemna, może skutkować std::bad_array_new_length.

Przykłady

#include <cstdio>

struct Item {
    int id;
    ~Item() { std::printf("destroy %d\n", id); }
};

int main() {
    Item* one = new Item{0};
    delete one;

    Item* many = new Item[2]{{1}, {2}};
    delete[] many;
}

Wynik

destroy 0
destroy 2
destroy 1

`delete one` wypisuje `destroy 0`. Następnie `delete[] many` niszczy element o indeksie 1, a potem element o indeksie 0, więc wypisuje `destroy 2` i `destroy 1`. Wartości `id` nie są indeksami tablicy.

Powiązane lekcje

  • C++ · Lekcja 57 · Średniozaawansowany · Wersja: 2

Źródła