CKTIS / C++
std::vector::push_back — dodawanie elementu na końcu wektora
Dodaje jeden element przez kopiowanie lub z argumentu r-wartościowego. Sprawdź, kiedy realokacja unieważnia wskaźniki i dlaczego nawet bez niej trzeba ponownie pobrać `end()`.
Wersja: ISO C++23; implementation support may vary
Składnia
#include <vector>
// Member declarations inside std::vector<T, Allocator> (C++23):
constexpr void push_back(const T& value);
constexpr void push_back(T&& value);
// Call on a non-const vector object v:
v.push_back(value);std::vector::push_back to funkcja składowa wektora z nagłówka <vector>. Dodaje jeden element na końcu i zwraca void. Przeciążenie const T& kopiuje argument i wymaga, by T spełniał warunek Cpp17CopyInsertable dla tego wektora. Przeciążenie T&& wymaga Cpp17MoveInsertable i konstruuje element z r-wartości; może użyć kopiowania, jeśli typ nie ma konstruktora przenoszącego, a konstruktor kopiujący przyjmuje taki argument. Samo std::move niczego nie przenosi. Nie zakładaj, że std::string po przeniesieniu jest pusty.
Po udanym wywołaniu size() rośnie o jeden. capacity() określa, ile elementów wektor może pomieścić bez realokacji. Udane reserve(n) zapewnia pojemność co najmniej n, ale nie tworzy elementów ani nie zmienia size(). Dodawanie na końcu ma amortyzowany koszt O(1); pojedyncza operacja z realokacją ma koszt liniowy względem rozmiaru wektora.
Jeśli nowy rozmiar przekroczy dotychczasową pojemność, realokacja unieważni wszystkie dotychczasowe wskaźniki, referencje i iteratory do elementów. Bez realokacji pozostają one ważne, ale zapisany wcześniej iterator end() traci ważność po każdym udanym dodaniu. Dlatego samo reserve() nie pozwala bezpiecznie dodawać elementów do tego samego wektora w trakcie przechodzenia po nim pętlą zakresową for.
Błąd alokacji pozostawia wektor bez zmian. Silna gwarancja wyjątków obowiązuje również wtedy, gdy T spełnia Cpp17CopyInsertable lub std::is_nothrow_move_constructible_v<T> ma wartość true. Jeśli jednak wyjątek zgłosi konstruktor przenoszący typu niespełniającego Cpp17CopyInsertable, skutki są nieokreślone.
Użyj emplace_back(args...), gdy chcesz skonstruować element bezpośrednio z argumentów konstruktora. Jeśli algorytm potrzebuje iteratora wyjściowego, zapis przez iterator std::back_inserter(v) z nagłówka <iterator> wywołuje v.push_back(...). Iterator v.end() nie służy do zapisu nowych elementów.
Przykłady
#include <iostream>
#include <string>
#include <utility>
#include <vector>
int main() {
std::vector<std::string> words;
words.reserve(2);
std::cout << words.size() << '\n';
const std::string alpha{"alpha"};
words.push_back(alpha);
const std::string* first = &words.front();
std::string beta{"beta"};
words.push_back(std::move(beta));
std::cout << words.size() << ' ' << *first << ' ' << words.back() << '\n';
}Wynik
0 2 alpha beta
`reserve(2)` pozostawia rozmiar równy `0`. Pierwsze wywołanie kopiuje `alpha`, a drugie przenosi wartość z `beta`. Nie dochodzi do realokacji, więc `first` nadal wskazuje pierwszy element. Program nie odczytuje `beta` po przeniesieniu.
Powiązane lekcje
- C++ · Lekcja 11 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 14 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 15 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 21 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 23 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 29 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 30 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 34 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 37 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 51 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 57 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 58 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 59 · Zaawansowany · Wersja: 3
Źródła
- C++ working draft — [vector.modifiers]
- C++ working draft — [vector.capacity]
- C++ working draft — [vector.overview]
- C++ working draft — [sequence.reqmts]
- C++ working draft — [container.alloc.reqmts]
- C++ working draft — [lib.types.movedfrom]
- C++ working draft — [back.insert.iterator]
- WG21 N4950 — Working Draft, Standard for Programming Language C++