CKTIS / C++
std::vector::end — iterator za ostatnim elementem
`std::vector::end` zwraca iterator za ostatnim elementem, a nie iterator do ostatniego elementu. Wyznacza wyłączoną granicę zakresu i pozwala rozpoznać brak wyniku wyszukiwania.
Wersja: ISO C++23; implementation support may vary
Składnia
#include <vector>
// Member declarations of std::vector<T, Allocator> in C++23:
constexpr iterator end() noexcept;
constexpr const_iterator end() const noexcept;
// Related member for read-only iteration:
constexpr const_iterator cend() const noexcept;std::vector::end to funkcja składowa udostępniana przez nagłówek <vector>. Wywołanie v.end() trwa stały czas i zwraca iterator dla wektora niebędącego const, a const_iterator dla wektora const. Do iteracji bez modyfikowania elementów przez iterator także po wektorze niebędącym const użyj pary v.cbegin() i v.cend(). Oba przeciążenia end() są noexcept od C++11; cend() jest dostępne od C++11 i również jest noexcept. Wszystkie trzy deklaracje są constexpr od C++20. Dla wektora wolnostojąca funkcja std::end(v) wywołuje tę samą funkcję składową.
Zakres [v.begin(), v.end()) obejmuje wszystkie elementy, ale nie pozycję końcową. Jeśli wektor jest pusty, v.begin() == v.end(). Nie wykonuj dereferencji ani inkrementacji iteratora końcowego: nie wskazuje on elementu, a *v.end() ma niezdefiniowane zachowanie. Jeśli potrzebujesz ostatniego elementu, użyj v.back() po sprawdzeniu !v.empty(). Nie zakładaj, że iterator jest zwykłym wskaźnikiem.
std::find_if(first, last, pred) zwraca iterator do pierwszego elementu spełniającego predykat, a jeśli takiego nie ma, zwraca last. Sprawdź wynik względem tej samej, nadal ważnej granicy przed dereferencją. Pobieraj obie granice z tego samego wektora.
Udane push_back() unieważnia stary iterator końcowy nawet bez realokacji; w takim przypadku iteratory do dotychczasowych elementów pozostają ważne. reserve() nie zmienia liczby elementów, ale jeśli spowoduje realokację, unieważnia wszystkie iteratory, w tym końcowy, oraz wskaźniki i referencje do elementów. Po swap() nie zakładaj, że zapisany iterator końcowy jest nadal ważny, choć iteratory do elementów zachowują ważność. Po operacji unieważniającej pobierz potrzebne iteratory na nowo; nie używaj ich po zniszczeniu wektora.
Przykłady
#include <algorithm>
#include <iostream>
#include <vector>
void report_first_at_least(const std::vector<int>& values, int threshold)
{
const auto stop = values.end();
const auto found = std::find_if(values.begin(), stop,
[threshold](int value) { return value >= threshold; });
if (found != stop) {
std::cout << *found << '\n';
} else {
std::cout << "not found\n";
}
}
int main()
{
std::vector<int> values{4, 7, 9};
values.reserve(8);
report_first_at_least(values, 10);
values.push_back(12);
report_first_at_least(values, 10);
}Wynik
not found 12
Pierwsze wyszukiwanie wypisuje `not found`. `reserve(8)` zapewnia miejsce na dopisanie `12` bez realokacji, ale poprzednia granica nadal zostaje unieważniona. Drugie wywołanie pobiera nową granicę i wypisuje `12`.
Powiązane lekcje
- C++ · Lekcja 10 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 11 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 14 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 15 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 23 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 29 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 30 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 32 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 34 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 35 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 40 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 45 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 57 · Zaawansowany · Wersja: 3
Źródła
- std::vector<T,Allocator>::end, std::vector<T,Allocator>::cend
- N4950 — Working Draft, Standard for Programming Language C++
- Class template vector — Overview [vector.overview]
- General containers [container.reqmts]
- Iterator requirements — General [iterator.requirements.general]
- Class template vector — Capacity [vector.capacity]
- Class template vector — Modifiers [vector.modifiers]
- Find [alg.find]
- std::end, std::cend