CKTIS / C++
Czysto wirtualna funkcja (= 0) w C++
Zapis `= 0` oznacza czysto wirtualną funkcję składową. Pozwala zdefiniować abstrakcyjny interfejs, przez który można wywoływać różne implementacje zależnie od typu obiektu.
Wersja: ISO C++23; implementation support may vary
Składnia
struct Strategy {
virtual int apply(int x) const = 0;
virtual ~Strategy() = default;
};W deklaracji virtual int apply(int x) const = 0; zapis = 0 to specyfikator czystości, a nie przypisanie ani instrukcja zwracająca zero. Funkcja, która przesłania funkcję bazową, też może być czysto wirtualna: int apply(int x) const override = 0;.
Klasa jest abstrakcyjna, jeśli dla co najmniej jednej funkcji wirtualnej jej ostateczna wersja w tej klasie pozostaje czysto wirtualna. Nie można utworzyć samodzielnego obiektu takiej klasy, ale wskaźnik lub referencja typu bazowego mogą wskazywać na obiekt klasy konkretnej. override wykrywa pomyłki: brak const w Half::apply oznacza, że funkcja nie przesłania Strategy::apply.
Funkcję czysto wirtualną można zdefiniować poza klasą; nie przestaje przez to być czysto wirtualna. Kwalifikowane wywołanie strategy.Strategy::apply(12) omija mechanizm wywołania wirtualnego i wymaga tej definicji. Bezpośrednie lub pośrednie wywołanie wirtualne funkcji czysto wirtualnej na konstruowanym lub niszczonym obiekcie z konstruktora lub destruktora klasy abstrakcyjnej ma niezdefiniowane zachowanie, nawet jeśli funkcja ma definicję.
Publiczny destruktor virtual ~Strategy() = default; ma definicję domyślną i nie jest czysto wirtualny. Zapewnia właściwą kolejność niszczenia w przykładzie: std::unique_ptr<Strategy> usuwa pojedynczy obiekt przez Strategy*. Gdyby destruktor zadeklarowano jako czysto wirtualny za pomocą = 0, nadal trzeba by go zdefiniować poza klasą, gdy tworzone są obiekty pochodne.
print otrzymuje strategię jako const Strategy&, zamiast samodzielnie ją tworzyć. To wstrzykiwanie zależności: wywołanie apply wybiera implementację według rzeczywistego typu obiektu. Rejestr fabryk może wybierać spośród strategii wkompilowanych w program; sam mechanizm wywołań wirtualnych nie ładuje bibliotek dynamicznych.
Przykłady
#include <iostream>
#include <memory>
struct Strategy {
virtual int apply(int x) const = 0;
virtual ~Strategy() = default;
};
struct Half : Strategy {
int apply(int x) const override { return x / 2; }
};
struct Third : Strategy {
int apply(int x) const override { return x / 3; }
};
void print(const Strategy& strategy) {
std::cout << strategy.apply(12) << '\n';
}
int main() {
std::unique_ptr<Strategy> half = std::make_unique<Half>();
std::unique_ptr<Strategy> third = std::make_unique<Third>();
print(*half);
print(*third);
}
Wynik
6 4
`Half` dzieli `12` przez `2`, a `Third` przez `3`. Ta sama funkcja `print` wypisuje `6`, a następnie `4`.
Powiązane lekcje
- C++ · Lekcja 59 · Zaawansowany · Wersja: 3