CKTIS / C++
Referencja l-wartościowa do tablicy: `(&items)[3]`
`int* (&items)[3]` to referencja do całej tablicy trzech wskaźników. Zachowuje rozmiar w typie i pozwala strażnikowi zmieniać elementy oryginalnej tablicy.
Wersja: ISO C++23; implementation support may vary
Składnia
T (&items)[3] = array;
T* (&items)[3] = pointerArray;W deklaracji int* (&items)[3] nawiasy grupują &items: & oznacza referencję l-wartościową, [3] określa liczbę elementów, a int* jest typem każdego z nich. Referencja wiąże się bezpośrednio z istniejącą, modyfikowalną tablicą int*[3], bez kopiowania ani konwersji tablicy na wskaźnik. Nie można jej później powiązać z inną tablicą. Przypisanie do items[0] zmienia pierwszy element oryginału.
int* items[3] deklaruje tablicę wskaźników; jako deklaracja parametru jest jednak dostosowywane do int** i nie wymusza rozmiaru 3. int* (*items)[3] deklaruje wskaźnik do całej tablicy, a nie referencję. int* &items[3] bez nawiasów oznaczałoby niedozwoloną tablicę referencji. Parametru referencyjnego z przykładu nie można związać z samym int** ani z tablicą czterech wskaźników.
AllocationGuard otrzymuje referencję do tablicy pointers, której elementy początkowo są wskaźnikami pustymi. int*& p w pętli jest referencją do konkretnego wskaźnika w tablicy, nie jego kopią. Tablica musi przeżyć strażnika: jego destruktor działa przy zwykłym wyjściu z bloku oraz podczas odwijania stosu do procedury obsługi wyjątku, więc może zwolnić także to, co udało się zaalokować przed błędem.
delete pointers[0] nie zeruje wskaźnika. Natychmiastowe pointers[0] = nullptr sprawia, że strażnik widzi pusty wskaźnik zamiast próbować zwolnić ten sam obiekt ponownie, co grozi niezdefiniowanym zachowaniem. delete na pustym wskaźniku jest dozwolone. Tu używamy delete, bo każde new int tworzy pojedynczy obiekt; alokacja przez new[] wymaga delete[]. Każdy niepusty element musi wskazywać na inny obiekt przeznaczony do zwolnienia. W kodzie produkcyjnym zwykle lepiej reprezentować wyłączną własność przez std::unique_ptr.
Przykłady
#include <iostream>
#include <new>
class AllocationGuard {
int* (&items)[3];
public:
explicit AllocationGuard(int* (&array)[3]) noexcept : items(array) {}
AllocationGuard(const AllocationGuard&) = delete;
AllocationGuard& operator=(const AllocationGuard&) = delete;
~AllocationGuard() noexcept {
for (int*& p : items) {
delete p;
p = nullptr;
}
}
};
int main() {
int* pointers[3]{};
try {
AllocationGuard guard{pointers};
pointers[0] = new int{10};
pointers[1] = new int{20};
pointers[2] = new int{30};
delete pointers[0];
pointers[0] = nullptr;
} catch (const std::bad_alloc&) {
return 1;
}
const bool allNull = pointers[0] == nullptr &&
pointers[1] == nullptr &&
pointers[2] == nullptr;
std::cout << std::boolalpha << "All slots are null: " << allNull << '\n';
}Wynik
All slots are null: true
Oczekiwany wiersz pojawia się po wykonaniu destruktora strażnika. Pierwszy wskaźnik wyzerowano jawnie; strażnik zwalnia pozostałe dwa obiekty i zeruje ich wskaźniki w tej samej tablicy.
Powiązane lekcje
- C++ · Lekcja 20 · Zaawansowany · Wersja: 3
Źródła
- C++ working draft — References [dcl.ref]
- C++ working draft — Arrays [dcl.array]
- C++ working draft — Reference initialization [dcl.init.ref]
- C++ working draft — Functions [dcl.fct]
- C++ working draft — The range-based for statement [stmt.ranged]
- C++ working draft — Declaration statement [stmt.dcl]
- C++ working draft — Stack unwinding [except.ctor]
- C++ working draft — Delete [expr.delete]
- C++ working draft — Unique-ownership pointers [unique.ptr]