Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / C++

Unieważnianie iteratorów w C++: przypadek std::vector

Sprawdź, kiedy zmiana wektora unieważnia iteratory, referencje i wskaźniki, w tym iterator końcowy, oraz jak bezpiecznie używać wyniku std::find_if.

Wersja: ISO C++23; implementation support may vary

Składnia

// ISO C++23; implementation support may vary
// For v of type const std::vector<int>& and a unary predicate pred:
auto it = std::find_if(v.begin(), v.end(), pred);
const int* result = (it == v.end()) ? nullptr : &*it;

Unieważnienie iteratora oznacza, że nie można go już używać do poruszania się po zakresie ani do dostępu do elementu. Reguły zależą od kontenera i operacji. Nie dereferencjonuj, nie przesuwaj ani nie porównuj unieważnionego iteratora, nawet ze świeżo pobranym end().

std::vector::begin() wskazuje pierwszy element, a std::vector::end() wyznacza pozycję za ostatnim elementem. Dla pustego wektora są równe. Przeciążenia const zwracają const_iterator, pozostałe — iterator. std::find_if z <algorithm> przeszukuje półotwarty zakres [v.begin(), v.end()) i zwraca iterator do pierwszego dopasowania lub przekazane end(). Przed dereferencją sprawdź wynik. Dla const std::vector<int>& wyrażenie &*it daje nieposiadający wskaźnik const int*; przy braku dopasowania zwróć nullptr. Nie stosuj tego wzorca pobierania adresu do std::vector<bool>. Parametr będący referencją do const pozwala przekazać do first_even także wektor tymczasowy. Jeśli przekażesz taki wektor bezpośrednio, zwrócony wskaźnik różny od nullptr stanie się wiszący z końcem pełnego wyrażenia zawierającego wywołanie.

Realokacja unieważnia wszystkie iteratory, referencje i wskaźniki do elementów, a także stary end(). Udane reserve(n) realokuje wtedy i tylko wtedy, gdy n > capacity(), nie zmieniając size(). Przy wstawianiu bez realokacji dojścia do elementów przed miejscem wstawienia pozostają ważne; na tej pozycji i dalej tracą ważność, w tym stary end(). Zatem push_back bez realokacji zachowuje dojścia do dotychczasowych elementów, lecz nie stary end().

erase unieważnia iteratory i referencje od miejsca usunięcia, łącznie ze starym end(); nie używaj wskaźnika do usuniętego elementu, by uzyskać dostęp do pierwotnego wyniku. Aby kontynuować iterację, użyj iteratora zwróconego przez erase, który wskazuje następny element lub nowy end(). clear() niszczy wszystkie elementy, unieważniając wszystkie iteratory, referencje i wskaźniki do nich. Po tej operacji pobierz end() ponownie. const int* nie przedłuża życia elementu ani nie chroni go przed zmianami wektora. Po operacji unieważniającej wyszukaj element ponownie albo wcześniej skopiuj wartość, jeśli potrzebujesz tylko jej.

Przykłady

#include <algorithm>
#include <iostream>
#include <vector>

const int* first_even(const std::vector<int>& v) {
    const auto it = std::find_if(v.begin(), v.end(),
                                 [](int x) { return x % 2 == 0; });
    return it == v.end() ? nullptr : &*it;
}

int main() {
    std::vector<int> v{1, 4, 7};
    v.reserve(4);

    {
        const int* p = first_even(v);
        if (!p) return 1;
        std::cout << *p << '\n';
        v.push_back(6);
        std::cout << *p << '\n';
    }

    v.erase(v.begin() + 1);
    if (const int* p = first_even(v)) {
        std::cout << *p << '\n';
    }

    v.clear();
    if (!first_even(v)) {
        std::cout << "no match\n";
    }
}

Wynik

4
4
6
no match

`reserve(4)` zapewnia miejsce na dopisanie `6`: wskaźnik do `4` pozostaje ważny, lecz stary `end()` nie. Po usunięciu `4` nowe wyszukiwanie znajduje `6`, a po `clear()` nie ma dopasowania.

Powiązane lekcje

  • C++ · Lekcja 10 · Zaawansowany · Wersja: 3

Źródła