Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / C++

Sufiks `f` literału zmiennoprzecinkowego

Sufiks `f` lub `F` nadaje literałowi zmiennoprzecinkowemu typ `float` zamiast domyślnego `double`. Wpływa to na dedukcję typu i wybór przeciążenia.

Wersja: ISO C++23; implementation support may vary

Składnia

1.0f        // float
1.0F        // float
1e0f        // float: decimal exponent, no decimal point
0x1p0f      // float: hexadecimal form with a binary exponent
1.0         // double
1.0L        // long double

Dopisz f lub F bezpośrednio na końcu literału zmiennoprzecinkowego: 1.0f i 1.0F mają typ float. Sufiks jest częścią literału, a nie rzutowaniem. Bez sufiksu 1.0 ma typ double, a 1.0l i 1.0L mają typ long double.

Zapis dziesiętny wymaga kropki lub wykładnika: 1.0f i 1e0f są poprawne, ale 1f nie jest standardowym zapisem literału typu float. W zapisie szesnastkowym wykładnik binarny z p lub P jest obowiązkowy, jak w 0x1p0f.

W auto a = 1.0f; kompilator dedukuje float, a z 1.0 wydedukowałby double. Gdy dostępne są przeciążenia show(float) i show(double), wygrywa dokładne dopasowanie typu. Sufiks nie narzuca jednak typu całego wyrażenia: 1.0f + 2.0 ma typ double.

0.1f daje wartość typu float, która nie musi być dokładnie równa 0.1 w sensie matematycznym. Późniejsza promocja do double zachowuje tę wartość, ale nie odzyskuje utraconej precyzji. Natomiast float x = 0.1; konwertuje literał typu double na float. Sufiks f nie gwarantuje formatu IEEE 754 binary32. W C++23 sufiks f32 oznacza odrębny typ std::float32_t i jest dostępny tylko wtedy, gdy implementacja obsługuje ten typ rozszerzony.

Przykłady

#include <iostream>
#include <type_traits>

void show(float)  { std::cout << "float\n"; }
void show(double) { std::cout << "double\n"; }

int main() {
    auto a = 1.0f;
    auto b = 1.0;
    static_assert(std::is_same_v<decltype(a), float>);
    static_assert(std::is_same_v<decltype(b), double>);

    show(a);
    show(b);
}

Wynik

float
double

Instrukcje `static_assert` sprawdzają typy wydedukowane przez `auto`. Każde wywołanie `show` wybiera przeciążenie o dokładnie pasującym typie parametru, więc oczekiwany wynik to `float`, a potem `double`, w osobnych wierszach.

Powiązane lekcje

  • C++ · Lekcja 32 · Zaawansowany · Wersja: 3

Źródła