CKTIS / C++
Deklarator tablicy (`[]`) w C++
Deklarator `[]` tworzy wbudowany typ tablicowy. Rozmiar może być częścią typu tablicy, ale zapis tablicowy parametru funkcji nie przekazuje liczby elementów.
Wersja: ISO C++23; implementation support may vary
Składnia
T a[N]; // array of N elements of type T
T a[] = {v1, v2}; // bound inferred as 2 in this definition
extern T a[]; // unknown bound if no prior declaration supplies it
T grid[R][C]; // R elements, each an array of C elements
T* slots[N]; // array of N pointers to T
T (*p)[N] = &a; // pointer to the whole array
T (&r)[N] = a; // lvalue reference to the whole array
void f(const T a[N]); // adjusted to void f(const T* a)W T a[N] nawiasy [] deklarują tablicę N elementów typu T ułożonych kolejno w pamięci. Jawne N musi być wyrażeniem stałym po konwersji do std::size_t i mieć wartość większą od zera. Tablice o rozmiarze ustalanym w czasie wykonania w takim deklaratorze są rozszerzeniem kompilatora, a nie częścią ISO C++23. W wyrażeniu a[i] nawiasy służą do indeksowania, nie do deklarowania. Dostęp poza zakresem od 0 do N - 1 powoduje niezdefiniowane zachowanie.
W int a[]{1, 2} rozmiar wynika z inicjalizatora. Natomiast extern int a[]; bez wcześniejszej deklaracji określającej rozmiar deklaruje typ niekompletny, do którego nie można zastosować sizeof. Lokalna tablica automatyczna char buf[32]; ma niezainicjalizowane elementy: zapisz je przed odczytem. W char buf[32]{}; inicjalizacja agregatu nadaje każdemu elementowi wartość zero. Składowa char label[8]; jest częścią obiektu; jeśli zawiera napis C, jeden element musi pomieścić końcowe \0.
W T* slots[N] elementy są wskaźnikami; w T (*p)[N] sam p jest wskaźnikiem do całej tablicy. T (&r)[N] to referencja l-wartościowa do całej tablicy. W T* p = a; tablica jest niejawnie konwertowana na wskaźnik do pierwszego elementu, bez informacji o rozmiarze. sizeof a dla kompletnej tablicy podaje rozmiar całej tablicy w bajtach. W przypadku T grid[R][C] pierwszy element to wiersz typu T[C], więc wynikiem konwersji jest T (*)[C], a nie T**.
Przy deklarowaniu parametru zapis void f(const T a[N]); jest dostosowywany do void f(const T* a);. Oba zapisy deklarują tę samą funkcję, a nie dwa przeciążenia; N nie wymusza minimalnej długości, a const dotyczy elementów. To inna reguła niż konwersja argumentu przy wywołaniu. Przekaż wskaźnik razem z poprawną liczbą dostępnych elementów lub użyj parametru referencyjnego do tablicy, aby zachować rozmiar w typie. Nie odczytuj elementów przez taki wskaźnik ani referencję po zakończeniu życia tablicy.
Przykłady
#include <cstddef>
#include <iostream>
#include <type_traits>
struct Record {
char label[8];
int value;
};
int sum(const Record items[2], std::size_t count) {
static_assert(std::is_same_v<decltype(items), const Record*>);
int total = 0;
for (std::size_t i = 0; i < count; ++i) {
total += items[i].value;
}
return total;
}
template <std::size_t N>
constexpr std::size_t extent(const Record (&)[N]) {
return N;
}
int main() {
const Record records[]{{"A", 3}, {"B", 4}};
char32_t buffer[4]{};
const auto count = extent(records);
std::cout << count << ' ' << sum(records, count) << ' '
<< (buffer[0] == U'\0') << '\n';
}
Wynik
2 7 1
`extent` wyznacza liczbę rekordów z typu tablicy. `sum` otrzymuje wskaźnik oraz osobną liczbę elementów. Wynik `2 7 1` oznacza dwa rekordy, sumę 7 i prawdziwe porównanie pierwszego elementu `buffer` z zerowym znakiem.
Powiązane lekcje
- C++ · Lekcja 47 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 53 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 56 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 58 · Zaawansowany · Wersja: 3
Źródła
- Arrays [dcl.array]
- Aggregate initialization [dcl.init.aggr]
- Initializers: General [dcl.init.general]
- Character arrays [dcl.init.string]
- Subscripting [expr.sub]
- Additive operators [expr.add]
- Array-to-pointer conversion [conv.array]
- Sizeof [expr.sizeof]
- Functions [dcl.fct]
- Lifetime [basic.life]
- N4950 — Working Draft, Standard for Programming Language C++