CKTIS / C++
Kolekcje i kontenery
Kolekcja to ogólna nazwa grupy elementów. W C++ biblioteka standardowa udostępnia kontenery o różnych zasadach przechowywania i dostępu: sekwencje, kontenery asocjacyjne oraz adaptery.
Wersja: C++23; repository compiler flag, production runtime not attested
Składnia
std::vector<T> values;
values.push_back(value);
for (const auto& element : values) { /* use element */ }collections to nazwa pojęcia, a nie słowo kluczowe ani typ C++. Kontenery biblioteki standardowej przechowują elementy określonego typu; przykładowo std::vector<int> przechowuje wartości int.
Kontenery sekwencyjne, takie jak std::vector i std::array, organizują elementy w sekwencję; std::array ma stałą liczbę elementów. std::map wiąże klucze z wartościami, a std::set przechowuje klucze; oba porządkują je według komparatora i nie dopuszczają kluczy równoważnych. Warianty multi dopuszczają takie klucze. Kontenery unordered używają haszowania i nie gwarantują posortowanej kolejności iteracji. Adaptery, takie jak std::stack i std::queue, udostępniają ograniczony zestaw operacji na kontenerze bazowym.
W przykładzie values.push_back(5) dopisuje element, a pętla sumuje wszystkie wartości, również powtarzające się. std::vector<int> przechowuje elementy w ciągłym obszarze pamięci. Dopisywanie na końcu ma zamortyzowany koszt stały; wstawianie w środku ma koszt liniowy. Realokacja unieważnia wszystkie wskaźniki, referencje i iteratory do elementów, więc nie zachowuj ich bez sprawdzenia reguł unieważniania.
Zakres wpisu to C++23. Podany serwis prezentuje rozwijany szkic standardu, nie zamrożony tekst C++23; wpis nie zakłada dostępności późniejszych dodatków. Flaga kompilatora w repozytorium nie potwierdza obsługi w środowisku produkcyjnym.
Przykłady
#include <iostream>
#include <vector>
int main() {
std::vector<int> values{3, 1, 3};
values.push_back(5);
int sum = 0;
for (int value : values) {
sum += value;
}
std::cout << "size=" << values.size() << '\n';
std::cout << "sum=" << sum << '\n';
}
Wynik
size=4 sum=12
Wyświetlony kod i zadeklarowany wynik zweryfikowano w odizolowanym środowisku metodą zapisaną w dowodzie weryfikacji tej dokładnej wersji.