CKTIS / C++
std::views::take — widok pierwszych elementów zakresu
std::views::take z nagłówka <ranges> tworzy widok co najwyżej count początkowych elementów zakresu. Zachowuje ich kolejność, nie tworzy osobnego kontenera i pozwala zapisać ograniczenie zarówno jako wywołanie, jak i etap potoku.
Wersja: C++23; repository compiler flag, production runtime not attested
Składnia
#include <ranges>
std::views::take(range, count)
range | std::views::take(count)std::views::take jest obiektem adaptora zakresów udostępnianym przez <ranges>. Zapis std::views::take(range, count) odpowiada zapisowi range | std::views::take(count). Jeśli count jest nieujemny i reprezentowalny w typie różnic iteratorów danego zakresu, wynik udostępnia pierwsze count elementów w pierwotnej kolejności albo cały zakres, jeśli zawiera on mniej elementów. Dla count równego 0 wynik jest pusty.
Jest to widok, a nie skopiowany kontener: samo zastosowanie adaptora nie kopiuje elementów do nowej kolekcji ani nie usuwa końcowych elementów źródła. Elementy odczytuje się podczas iteracji. Wynik nie musi mieć typu std::ranges::take_view; dla niektórych rodzajów zakresów standard przewiduje inne, równoważne reprezentacje widoku, dlatego zwykle warto użyć auto.
Argument count musi być konwertowalny do typu różnic iteratorów danego zakresu. Należy podawać nieujemną wartość reprezentowalną w tym typie, również w przypadkach, w których adaptor nie konstruuje std::ranges::take_view. Na przykład w zoptymalizowanym przypadku std::span adaptor konwertuje count do tego typu, zanim wyznaczy minimum z przekonwertowanej wartości i długości zakresu. Zbyt duża wartość typu bez znaku może po konwersji dać -1 i doprowadzić do nieprawidłowej arytmetyki iteratorów zamiast wybrania całego zakresu. Gdy adaptor konstruuje std::ranges::take_view, konstruktor wymaga, aby wartość po konwersji była nieujemna. Ujemna wartość nie oznacza liczenia od końca. Jeśli zakres wejściowy ma typ będący specjalizacją std::ranges::empty_view, adaptor oblicza wartość argumentu count i ją odrzuca, nie konstruując std::ranges::take_view, więc ujemna wartość nie narusza tego warunku wstępnego.
Przy adaptowaniu istniejącego kontenera przez lvalue widok odwołuje się do tego kontenera. Źródło musi więc istnieć podczas korzystania z widoku, a operacje unieważniające iteratory mogą unieważnić również dostęp przez widok. W przykładzie zmiana values[0] po utworzeniu first jest widoczna w wyniku: 11 20 30. Pokazany kod uruchomiono bez zmian w odizolowanym środowisku. Dane zapisane na standardowe wyjście dokładnie odpowiadały podanemu wynikowi.
Przykłady
#include <array>
#include <iostream>
#include <ranges>
int main() {
std::array<int, 5> values{10, 20, 30, 40, 50};
auto first = values | std::views::take(3);
values[0] = 11;
bool separator = false;
for (int value : first) {
if (separator) std::cout << ' ';
std::cout << value;
separator = true;
}
std::cout << '\n';
}
Wynik
11 20 30
Wyświetlony kod i zadeklarowany wynik zweryfikowano w odizolowanym środowisku metodą zapisaną w dowodzie weryfikacji tej dokładnej wersji.