Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / C++

std::setprecision — precyzja formatowania liczb

std::setprecision z nagłówka <iomanip> ustawia precyzję strumienia. W trybie std::defaultfloat dodatnia precyzja określa maksymalną liczbę cyfr znaczących. W trybach std::fixed i std::scientific nieujemna precyzja określa liczbę cyfr po separatorze dziesiętnym, a przy ujemnej precyzji wypisywanych jest domyślnie sześć cyfr po separatorze. Ustawienie pozostaje aktywne dla kolejnych operacji.

Wersja: C++23; repository compiler flag, production runtime not attested

Składnia

#include <iomanip>
// std::setprecision(int n) returns an object of unspecified type.
out << std::setprecision(n);
in >> std::setprecision(n);

std::setprecision(n) z nagłówka <iomanip> tworzy manipulator o nieokreślonym przez standard typie wyniku. Wyrażenie out << std::setprecision(n) działa jak out.precision(n) i pozwala kontynuować łańcuch <<. Zmienia stan formatowania strumienia, a nie zapisaną wartość liczby.

Znaczenie n zależy od trybu. Przy std::defaultfloat jest to maksymalna liczba cyfr znaczących dla dodatniego n; zapis może być zwykły lub wykładniczy, a końcowe zera są zwykle pomijane. Dla n >= 0 tryb std::fixed wypisuje n cyfr po separatorze dziesiętnym, a std::scientific wypisuje tyle samo cyfr po separatorze w mantysie zapisu wykładniczego. Manipulator przyjmuje i zapisuje w strumieniu także ujemne n. W obu tych trybach podczas formatowania ujemną precyzję traktuje się tak, jakby jej nie podano, więc po separatorze dziesiętnym wypisywanych jest domyślnie sześć cyfr. Przy std::hexfloat precyzja jest ignorowana.

Formatowanie zaokrągla reprezentację tekstową, zamiast jedynie ucinać cyfry. Większa precyzja nie zwiększa dokładności przechowywanej wartości. Manipulator nie ustawia szerokości pola i nie zmienia sposobu wypisywania liczb całkowitych. Separator dziesiętny zależy od ustawień lokalizacyjnych strumienia.

Ustawienie pozostaje aktywne, dopóki nie zostanie zmienione. std::defaultfloat zmienia tryb, lecz nie przywraca wcześniejszej precyzji. W kodzie pomocniczym warto zachować i odtworzyć precision() oraz, jeśli zmieniano tryb, flags(). Składnia in >> std::setprecision(n) jest poprawna i ustawia stan precyzji strumienia wejściowego; nie ogranicza liczby cyfr odczytywanych przy zwykłym wczytywaniu liczby zmiennoprzecinkowej.

Przykłady

#include <iomanip>
#include <iostream>
#include <locale>

int main() {
    std::cout.imbue(std::locale::classic());
    const double value = 12.375;
    const auto oldPrecision = std::cout.precision();
    const auto oldFlags = std::cout.flags();

    std::cout << std::defaultfloat << std::setprecision(4)
              << value << '\n';
    std::cout << std::fixed << std::setprecision(2)
              << value << '\n';
    std::cout << 1.5 << '\n';
    std::cout << std::scientific << value << '\n';

    std::cout.precision(oldPrecision);
    std::cout.flags(oldFlags);
}

Wynik

12.38
12.38
1.50
1.24e+01

Wyświetlony kod i zadeklarowany wynik zweryfikowano w odizolowanym środowisku metodą zapisaną w dowodzie weryfikacji tej dokładnej wersji.

Źródła