CKTIS / C++
std::set — uporządkowany zbiór unikalnych kluczy
std::set z nagłówka <set> przechowuje unikalne klucze w kolejności komparatora. Poznaj wstawianie, wyszukiwanie oraz różnice między find, contains, count i equal_range, w tym bezpieczne sprawdzanie end().
Wersja: C++23; repository compiler flag, production runtime not attested
Składnia
#include <set>
std::set<Key> values;
auto [it, inserted] = values.insert(key);
auto found = values.find(key);
bool present = found != values.end();
bool exists = values.contains(key);
auto occurrences = values.count(key);
auto [first, last] = values.equal_range(key);std::set<Key> z nagłówka <set> to uporządkowany kontener asocjacyjny. Element jest jednocześnie kluczem; domyślny komparator std::less<Key> porządkuje liczby całkowite rosnąco. Unikalność oznacza równoważność według komparatora: !comp(a, b) && !comp(b, a), niekoniecznie a == b. Komparator musi wyznaczać ścisły słaby porządek.
std::set::insert(key) w zwykłym przeciążeniu dla jednej wartości zwraca parę: iterator do wstawionego albo istniejącego elementu oraz bool informujący, czy nastąpiło wstawienie. Równoważny klucz nie jest dodawany ponownie. std::set::find(key) zwraca iterator do równoważnego elementu albo std::set::end(). end() wskazuje za ostatni element: przed dereferencją wyniku sprawdź it != values.end().
std::set::contains(key) zwraca odpowiedź logiczną o obecności. std::set::count(key) zwraca liczbę równoważnych elementów, tutaj zawsze 0 albo 1. std::set::equal_range(key) zwraca parę iteratorów opisującą półotwarty zakres [first, last) równoważnych elementów: pusty albo jednoelementowy. Pusty zakres oznacza first == last, ale niekoniecznie first == values.end().
Zwykłe wstawianie jednej wartości oraz wymienione operacje wyszukiwania mają złożoność O(log n); end() ma złożoność stałą. Nie można modyfikować klucza przez iterator. Przykład jest przeznaczony do kompilacji z -std=c++23. Podany dokument jest rozwijanym szkicem, a nie zamrożoną publikacją C++23; flaga kompilatora repozytorium nie potwierdza obsługi w środowisku produkcyjnym.
Przykłady
#include <iostream>
#include <set>
int main() {
std::set<int> values{3, 1, 3};
auto [it, inserted] = values.insert(2);
auto duplicate = values.insert(3);
std::cout << std::boolalpha;
std::cout << "insert: " << *it << ' ' << inserted << '\n';
std::cout << "duplicate: " << duplicate.second << '\n';
std::cout << "ordered:";
for (int value : values) {
std::cout << ' ' << value;
}
std::cout << '\n';
auto found = values.find(2);
if (found != values.end()) {
std::cout << "find: " << *found << '\n';
}
std::cout << "contains 4: " << values.contains(4) << '\n';
std::cout << "count 3: " << values.count(3) << '\n';
auto [first, last] = values.equal_range(2);
std::cout << "equal_range 2:";
for (auto current = first; current != last; ++current) {
std::cout << ' ' << *current;
}
std::cout << '\n';
}
Wynik
insert: 2 true duplicate: false ordered: 1 2 3 find: 2 contains 4: false count 3: 1 equal_range 2: 2
Wyświetlony kod i zadeklarowany wynik zweryfikowano w odizolowanym środowisku metodą zapisaną w dowodzie weryfikacji tej dokładnej wersji.