CKTIS / C++
std::ranges::subrange — widok pary iterator–wartownik
std::ranges::subrange z nagłówka <ranges> łączy iterator początku i wartownika końca w widok zakresu [first, last). Nie kopiuje elementów do nowego kontenera; pozwala przekazać wybrany fragment danych jako jeden obiekt.
Wersja: C++23; repository compiler flag, production runtime not attested
Składnia
#include <ranges>
std::ranges::subrange r(first, last);
r.begin();
r.end();std::ranges::subrange<I, S, K> przechowuje iterator i wartownika, tworząc widok zakresu [first, last): początek należy do zakresu, a koniec nie. Typy I i S mogą się różnić; pamięć nie musi być ciągła. Dołącz <ranges>. Konstrukcja std::ranges::subrange(first, last) pozwala wywnioskować typy argumentów szablonu.
std::ranges::subrange::begin zwraca kopię zapisanego iteratora, gdy I spełnia copyable. W przeciwnym razie dostępne jest tylko przeciążenie bez const, które przenosi zapisany iterator; nie zakładaj wtedy, że kolejne wywołania odtworzą ten sam początek. std::ranges::subrange::end zwraca kopię wartownika. Porównuj iterator z end() przed dereferencją; sam wartownik nie musi obsługiwać dereferencji.
K określa wariant subrange_kind::sized lub subrange_kind::unsized. Tylko wariant sized udostępnia size(): oblicza wynik przez odejmowanie końców albo przechowuje rozmiar, jeśli takie odejmowanie nie jest dostępne. Konstruktor z argumentem n wymaga, aby n było rzeczywistą długością poprawnego zakresu [first, last).
Widok nie kopiuje elementów ani sam nie przedłuża życia danych. Nie używaj go po zniszczeniu danych lub unieważnieniu jego iteratorów. Modyfikacja przez zapisywalny iterator zmienia oryginalne dane; const na samym widoku nie czyni elementów stałymi.
Przykład obejmuje values[1], values[2] i values[3]. Po zmianie pierwszego z nich na 21 wypisuje dokładnie sum=91 oraz values[1]=21, każdy w osobnym wierszu. Zakres informacji o środowisku: C++23; flaga kompilatora repozytorium, bez potwierdzenia środowiska produkcyjnego. Podany standard online jest rozwijanym szkicem, nie zamrożoną publikacją C++23.
Przykłady
#include <iostream>
#include <ranges>
int main() {
int values[] = {10, 20, 30, 40, 50};
auto middle = std::ranges::subrange(values + 1, values + 4);
*middle.begin() = 21;
int sum = 0;
for (auto it = middle.begin(); it != middle.end(); ++it) {
sum += *it;
}
std::cout << "sum=" << sum << '\n';
std::cout << "values[1]=" << values[1] << '\n';
}
Wynik
sum=91 values[1]=21
Wyświetlony kod i zadeklarowany wynik zweryfikowano w odizolowanym środowisku metodą zapisaną w dowodzie weryfikacji tej dokładnej wersji.