CKTIS / C++
std::prev — iterator przesunięty wstecz
std::prev z nagłówka <iterator> zwraca przesuniętą kopię iteratora dwukierunkowego, nie zmieniając argumentu. Domyślnie cofa ją o jeden krok; ujemne n oznacza ruch do przodu. Wywołujący musi zadbać o to, by ruch mieścił się w dozwolonych granicach, a obliczenie -n nie powodowało przepełnienia.
Wersja: C++23; repository compiler flag, production runtime not attested
Składnia
#include <iterator>
template<class BidirectionalIterator>
constexpr BidirectionalIterator prev(
BidirectionalIterator x,
typename std::iterator_traits<BidirectionalIterator>::difference_type n = 1);
std::prev(x)
std::prev(x, n)std::prev(x, n) zwraca iterator tego samego typu co x, przesunięty o n kroków wstecz. Domyślne n wynosi 1; n == 0 pozostawia pozycję bez zmian, a ujemne n przesuwa do przodu. Funkcja z nagłówka <iterator> działa na kopii: odpowiada std::advance(x, -n); return x;, więc nie zmienia przekazanego iteratora.
Jeśli difference_type iteratora jest wąskim typem całkowitym ze znakiem, jednoargumentowy minus może spowodować promocję n do int. Wtedy std::advance może otrzymać wynik typu int, nawet jeśli nie mieści się on w pierwotnym difference_type. Jeśli jednak n jest najmniejszą wartością typu całkowitego ze znakiem, który nie podlega promocji (na przykład std::ptrdiff_t, gdy nie podlega promocji), obliczenie -n powoduje przepełnienie i niezdefiniowane zachowanie, nawet jeśli zamierzony ruch mieściłby się w dozwolonych granicach.
Typ musi spełniać wymagania iteratora dwukierunkowego, nawet gdy n jest ujemne. Dla iteratorów dostępu swobodnego koszt jest stały, a dla pozostałych dwukierunkowych — liniowy względem liczby kroków. Wynikiem jest iterator, nie wartość elementu; element odczytasz przez *, jeśli wynik można dereferencjonować.
Funkcja nie sprawdza granic. Nie wolno cofać się przed początek ani przesuwać poza dozwolony zakres. std::prev(values.end()) wskazuje ostatni element tylko dla niepustego kontenera z odpowiednim iteratorem; dla pustego kontenera takie cofnięcie jest niepoprawne. Samego end() nie można dereferencjonować.
Nie myl std::prev z std::ranges::prev: ta druga operacja ma także przeciążenie z granicą bound, którego std::prev nie udostępnia. Przykład używa std::list<int> i pokazuje cofanie, ruch do przodu przez ujemne n oraz zachowanie pierwotnego iteratora.
Przykłady
#include <iostream>
#include <iterator>
#include <list>
int main() {
const std::list<int> values{10, 20, 30, 40};
const auto finish = values.end();
const auto last = std::prev(finish);
const auto earlier = std::prev(finish, 2);
const auto forward = std::prev(earlier, -1);
std::cout << *last << ' ' << *earlier << ' ' << *forward << '\n';
std::cout << std::boolalpha << (finish == values.end()) << '\n';
}
Wynik
40 30 40 true
Wyświetlony kod i zadeklarowany wynik zweryfikowano w odizolowanym środowisku metodą zapisaną w dowodzie weryfikacji tej dokładnej wersji.