CKTIS / C++
std::is_nothrow_copy_constructible — konstrukcja kopiująca bez wyjątków
Cecha z <type_traits> sprawdza w czasie kompilacji, czy konstrukcja T z const T& jest poprawna i uznawana za niezgłaszającą wyjątków. std::is_nothrow_copy_constructible<T>::value i std::is_nothrow_copy_constructible_v<T> udostępniają ten sam wynik bool.
Wersja: C++23; repository compiler flag, production runtime not attested
Składnia
#include <type_traits>
std::is_nothrow_copy_constructible<T>::value
std::is_nothrow_copy_constructible_v<T>std::is_nothrow_copy_constructible<T> to szablon klasy z <type_traits>, którego składowa ::value jest stałą typu bool. std::is_nothrow_copy_constructible_v<T> to szablon zmiennej udostępniający tę samą wartość. Wynik można wykorzystać w static_assert i if constexpr.
Dla typu T, dla którego można utworzyć referencję, wynik jest równy std::is_nothrow_constructible_v<T, const T&>: inicjalizacja bezpośrednia musi być poprawna i uznawana za niezgłaszającą wyjątków. Dla pozostałych typów wynik to false. Test nie wykonuje konstruktora; pusty konstruktor zadeklarowany jako noexcept(false) nadal daje false.
To test konstrukcji, nie przypisania ani trywialności kopiowania. Jeśli rozstrzyganie przeciążeń dla konstrukcji z const T& wybierze konstruktor usunięty lub niedostępny, wynik to false. Na przykład w klasie T z usuniętym T(T&) i publicznym T(const T&) zadeklarowanym jako noexcept zostaje wybrany publiczny konstruktor. Sam jego wybór nie gwarantuje wyniku true: jeśli destruktor jest usunięty lub niedostępny, hipotetyczna definicja zmiennej sprawdzana w teście jest niepoprawna, więc wynik to false. Dla typów referencyjnych sprawdzane jest wiązanie referencji, a nie kopiowanie wskazywanego obiektu; przykładowo std::is_nothrow_copy_constructible_v<int&> wynosi true.
T musi być typem kompletnym, typem void z ewentualnymi kwalifikatorami cv albo tablicą o nieznanym rozmiarze. Nie używaj tej cechy do badania klasy zadeklarowanej wyprzedzająco przed jej definicją. Nie dodawaj własnych specjalizacji tych szablonów: zachowanie programu jest wtedy niezdefiniowane.
Przykłady
#include <iostream>
#include <type_traits>
struct Safe {
Safe(const Safe&) noexcept {}
};
struct Risky {
Risky(const Risky&) noexcept(false) {}
};
struct Blocked {
Blocked(const Blocked&) = delete;
};
static_assert(std::is_nothrow_copy_constructible<Safe>::value);
static_assert(!std::is_nothrow_copy_constructible_v<Risky>);
static_assert(!std::is_nothrow_copy_constructible_v<Blocked>);
int main() {
std::cout << std::boolalpha
<< std::is_nothrow_copy_constructible<Safe>::value << '\n'
<< std::is_nothrow_copy_constructible_v<Risky> << '\n'
<< std::is_nothrow_copy_constructible_v<Blocked> << '\n';
}
Wynik
true false false
Wyświetlony kod i zadeklarowany wynik zweryfikowano w odizolowanym środowisku metodą zapisaną w dowodzie weryfikacji tej dokładnej wersji.