CKTIS / C++
std::invoke: jednolite wywoływanie callable
std::invoke wywołuje funkcje, obiekty funkcyjne oraz wskaźniki do składowych przez jeden interfejs z perfect forwarding.
Wersja: C++23
Składnia
template<class F, class... Args>
constexpr std::invoke_result_t<F, Args...>
std::invoke(F&& callable, Args&&... args)
noexcept(std::is_nothrow_invocable_v<F, Args...>);std::invoke(f,args...) realizuje reguły INVOKE: zwykły callable jest wywoływany przekazanymi argumentami, wskaźnik do funkcji składowej potrzebuje obiektu, wskaźnika lub std::reference_wrapper, a wskaźnik do danych składowych zwraca odpowiednią składową. Funkcja uczestniczy w przeciążeniu tylko gdy std::is_invocable_v<F,Args...> jest true.
Przykład wywołuje Counter::add, odczytuje Counter::base i uruchamia lambdę; dlatego wypisuje 12 7 12. Kategorie wartości i const są przekazywane przez std::forward, więc dostęp do składowej może zwrócić referencję.
Typ wyniku to std::invoke_result_t<F,Args...>, a specyfikacja noexcept odpowiada std::is_nothrow_invocable_v. Wyjątek samego callable propaguje się. Niepasujący typ odbiorcy składowej sprawia, że std::is_invocable_v jest false, a przeciążenie std::invoke nie jest dostępne; dopiero dostęp przez inaczej zgodny, lecz nullowy lub wiszący wskaźnik albo referencję daje undefined behavior. Obiekt i referencje muszą żyć przez wywołanie; std::invoke nie odracza pracy ani nie zarządza ich życiem.
Przykłady
#include <functional>
#include <iostream>
struct Counter {
int base;
int add(int value) const { return base + value; }
};
int main() {
const Counter counter{7};
std::cout << std::invoke(&Counter::add, counter, 5) << ' '
<< std::invoke(&Counter::base, counter) << ' '
<< std::invoke([](int a, int b) { return a * b; }, 3, 4) << '\n';
}
Wynik
12 7 12
std::invoke → 12 7 12