Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / C++

std::inserter — wstawianie przez iterator wyjściowy

std::inserter tworzy iterator wyjściowy, który przy każdym przypisaniu wywołuje insert kontenera. Dzięki temu algorytm, taki jak std::copy, może dodawać elementy w wybranym miejscu zamiast nadpisywać istniejące.

Wersja: C++23; repository compiler flag, production runtime not attested

Składnia

#include <iterator>

template<class Container>
constexpr std::insert_iterator<Container>
inserter(Container& x, std::ranges::iterator_t<Container> i);

// Usage:
// auto out = std::inserter(container, position);

std::inserter(x, i) z nagłówka <iterator> zwraca std::insert_iterator<Container>. Samo utworzenie adaptera niczego nie wstawia; zapis przez niego wywołuje insert kontenera. Kontener musi obsługiwać tę operację, a i musi być prawidłową pozycją wstawiania w x.

Przypisanie wykonuje odpowiednik iter = container->insert(iter, value); ++iter;; dla argumentu rvalue używa std::move(value). Adapter zapisuje iterator zwrócony przez insert, a następnie przesuwa go o jedną pozycję. Jeśli insert wstawi nowy element, zapisana pozycja znajduje się za tym elementem. W kontenerze o unikatowych kluczach, takim jak std::set, jeśli równoważny klucz już istnieje, insert niczego nie wstawia i zwraca iterator do istniejącego elementu. Wtedy zapisana pozycja znajduje się za tym istniejącym elementem. W kontenerze sekwencyjnym kolejne zapisy zachowują kolejność wejściową. Samo operator++ adaptera nie przesuwa pozycji: robi to przypisanie.

Adapter wywołuje operację wstawiania zamiast nadpisywać istniejący element. std::back_inserter używa push_back, a std::front_inserter używa push_front; std::inserter używa insert z pozycją. Kontener musi żyć przez cały czas używania adaptera; niezależne modyfikacje nie mogą unieważnić jego zapisanej pozycji.

Przykład wstawia 2 i 3 przed 4, uzyskując 1 2 3 4. Profil weryfikacji to C++23; wskazany dokument jest rozwijanym szkicem standardu, nie zamrożoną edycją C++23. Nie poświadcza to dostępności kompilatora ani działania w środowisku produkcyjnym.

Przykłady

#include <algorithm>
#include <array>
#include <cstddef>
#include <iostream>
#include <iterator>
#include <vector>

int main() {
    const std::array<int, 2> source{2, 3};
    std::vector<int> destination{1, 4};

    std::copy(source.begin(), source.end(),
              std::inserter(destination, destination.begin() + 1));

    for (std::size_t i = 0; i < destination.size(); ++i) {
        if (i != 0) std::cout << ' ';
        std::cout << destination[i];
    }
    std::cout << '\n';
}

Wynik

1 2 3 4

Wyświetlony kod i zadeklarowany wynik zweryfikowano w odizolowanym środowisku metodą zapisaną w dowodzie weryfikacji tej dokładnej wersji.

Źródła