Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / C++

std::future: jednorazowy wynik asynchroniczny

std::future jest przenoszalnym, niekopiowalnym uchwytem do jednego współdzielonego stanu z wartością albo wyjątkiem.

Wersja: C++23

Składnia

template<class R> class std::future {
public:
    future() noexcept;
    future(future&&) noexcept;
    future(const future&) = delete;

    R get();
    bool valid() const noexcept;
    void wait() const;
    template<class Rep, class Period>
    std::future_status wait_for(const std::chrono::duration<Rep, Period>& timeout) const;

    std::shared_future<R> share() noexcept;
};

std::future<R> z <future> reprezentuje wyłączny odbiorczy koniec stanu współdzielonego utworzonego przez std::promise, std::packaged_task lub std::async. wait() blokuje do gotowości, a wait_for i wait_until zwracają ready, timeout albo deferred. std::future::get czeka i pobiera wynik: przeniesioną wartość dla future<R>, referencję dla future<R&> albo nic dla future<void>. std::future::share przekazuje stan do shared_future, a std::future::valid sprawdza, czy uchwyt nadal ma stan.

Przykład pobiera future z std::promise<int>, uruchamia wątek ustawiający 42 i wykonuje result.get(). Ustawienie wartości czyni stan gotowym i synchronizuje odbiorcę; get() zwraca 42, po czym zwalnia stan, dlatego result.valid() jest false. Po join() program wypisuje 42 0. Promise jest przechwycone przez referencję, ale żyje do zakończenia wątku.

std::future jest jednorazowe: po get(), share() lub przeniesieniu obiekt źródłowy nie ma stanu. Wywołanie większości metod, gdy valid() == false, ma zachowanie niezdefiniowane; standard zaleca wykrycie przez std::future_error(no_state), ale nie można na nim polegać. get() ponownie zgłasza wyjątek zapisany przez dostawcę, a zniszczenie std::promise bez wyniku zapisuje broken_promise. Do wielu odbiorców użyj std::shared_future. Funkcje składowe tego samego future nie synchronizują się wzajemnie, więc nie wywołuj ich równolegle na jednym obiekcie.

Przykłady

#include <future>
#include <iostream>
#include <thread>

int main() {
    std::promise<int> promise;
    std::future<int> result = promise.get_future();
    std::thread producer([&promise] { promise.set_value(42); });

    const int value = result.get();
    producer.join();
    std::cout << value << ' ' << result.valid() << '\n';
}

Wynik

42 0

std::future → 42 0

Źródła