Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / C++

std::bad_alloc — wyjątek niepowodzenia alokacji

std::bad_alloc z nagłówka <new> sygnalizuje niepowodzenie przydzielenia pamięci. Poznaj przechwytywanie przez stałą referencję, ograniczenia what() oraz różnicę między alokacją rzucającą wyjątek a std::nothrow.

Wersja: C++23; repository compiler flag, production runtime not attested

Składnia

#include <new>

try {
    // Operation that may fail to allocate storage.
} catch (const std::bad_alloc& e) {
    // Handle allocation failure.
}

// C++23 member signature:
// const char* what() const noexcept override;

std::bad_alloc, zadeklarowany w <new>, jest klasą wyjątku publicznie dziedziczącą po std::exception. Implementacja używa go do zgłaszania niepowodzenia przydzielenia pamięci. Standardowa rzucająca wersja operator new przy nieudanej próbie wywołuje zainstalowany new_handler; jeśli go nie ma, rzuca std::bad_alloc. Powrót z handlera powoduje ponowienie próby.

Przechwytuj wyjątek jako const std::bad_alloc&. Metoda what() zwraca zakończony znakiem zerowym opis zależny od implementacji, więc nie porównuj go z ustalonym tekstem w testach. Blok obsługi powinien unikać zbędnych alokacji: kolejna próba także może się nie udać.

Standardowa funkcja alokująca wybrana przez new (std::nothrow) T zwraca przy niepowodzeniu nullptr zamiast zgłaszać błąd alokacji wyjątkiem. Nie oznacza to, że całe wyrażenie nie może rzucić wyjątku: konstruktor T nadal może go rzucić.

Przykład celowo wykonuje throw std::bad_alloc{}, zamiast próbować wyczerpać pamięć. Sprawdza obsługę wyjątku, a nie rzeczywistą awarię alokatora. Zakres wpisu to C++23; bieżący projekt standardu może zawierać późniejsze rozszerzenia, w tym constexpr dla what(), których nie należy zakładać w C++23.

Przykłady

#include <cstdio>
#include <new>

int main() {
    try {
        throw std::bad_alloc{};
    } catch (const std::bad_alloc&) {
        std::puts("Allocation failure caught");
    }
}

Wynik

Allocation failure caught

Wyświetlony kod i zadeklarowany wynik zweryfikowano w odizolowanym środowisku metodą zapisaną w dowodzie weryfikacji tej dokładnej wersji.

Źródła