C`iscntrl(c)` z `<ctype.h>` zwraca wartość niezerową, gdy `c` jest znakiem sterującym w bieżącej lokalizacji. Znak sterujący nie jest znakiem drukowalnym; w początkowej lokalizacji `C` należą do tej klasy między innymi nowy wiersz i tabulator poziomy.
Podstawowy · C23C`isdigit(c)` z `<ctype.h>` sprawdza, czy `c` jest dziesiętną cyfrą podstawowego zbioru wykonawczego: jednym ze znaków od `0` do `9`. Zwraca wartość niezerową dla cyfry i zero dla każdego innego poprawnego argumentu.
Podstawowy · C23C`isfinite(x)` z `<math.h>` jest makrem klasyfikacyjnym: zwraca wartość niezerową wtedy i tylko wtedy, gdy rzeczywisty argument zmiennoprzecinkowy ma wartość skończoną. Skończone są liczby normalne, podnormalne i oba zera; nieskończoności oraz NaN nie są.
Podstawowy · C23C`isgraph(c)` z `<ctype.h>` zwraca wartość niezerową dla znaku drukowalnego innego niż spacja w bieżącej lokalizacji. Obejmuje więc znaki, które pozostawiają widoczny ślad: litery, cyfry i interpunkcję, lecz nie odstęp ani znaki sterujące.
Podstawowy · C23C`isinf(x)` z `<math.h>` jest makrem klasyfikacyjnym zwracającym wartość niezerową wtedy i tylko wtedy, gdy rzeczywisty argument zmiennoprzecinkowy jest dodatnią lub ujemną nieskończonością. Wartości skończone i wszystkie NaN dają zero.
Podstawowy · C23C`islower(c)` z `<ctype.h>` zwraca wartość niezerową, gdy `c` jest małą literą w bieżącej lokalizacji. W lokalizacji `C` obejmuje co najmniej znaki od `a` do `z`; inna lokalizacja może klasyfikować dodatkowe jednobajtowe litery.
Podstawowy · C23C`isnan(x)` z `<math.h>` jest makrem klasyfikacyjnym zwracającym wartość niezerową wtedy i tylko wtedy, gdy rzeczywisty argument zmiennoprzecinkowy jest NaN. Wartości skończone oraz obie nieskończoności dają zero.
Podstawowy · C23C`isprint(c)` z `<ctype.h>` zwraca wartość niezerową dla znaku drukowalnego w bieżącej lokalizacji. W przeciwieństwie do `isgraph` obejmuje także spację; znaki sterujące, takie jak nowy wiersz i tabulator, nie są drukowalne.
Podstawowy · C23C`ispunct(c)` z `<ctype.h>` zwraca wartość niezerową dla znaku interpunkcyjnego: drukowalnego znaku, który nie jest spacją, literą ani cyfrą w bieżącej lokalizacji. Podkreślnik jest interpunkcją, mimo że C dopuszcza go w identyfikatorach.
Podstawowy · C23C`isspace(c)` z `<ctype.h>` zwraca wartość niezerową dla białego znaku w bieżącej lokalizacji. W lokalizacji `C` obejmuje spację, `\f`, `\n`, `\r`, `\t` i `\v`, czyli więcej znaków niż poziome `isblank`.
Podstawowy · C23C`isupper(c)` z `<ctype.h>` zwraca wartość niezerową, gdy `c` jest wielką literą w bieżącej lokalizacji; w lokalizacji `C` dotyczy znaków od `A` do `Z`. Wynik jest tylko logiczną wartością niezerową, nie konkretnie `1`.
Podstawowy · C23C`isxdigit(c)` z `<ctype.h>` zwraca wartość niezerową dla cyfry szesnastkowej: `0`–`9`, `A`–`F` albo `a`–`f`. To klasyfikacja pojedynczego znaku, a nie parser całego literału z prefiksem `0x`.
Podstawowy · C23C`labs(j)` z `<stdlib.h>` zwraca wartość bezwzględną argumentu typu `long int`. Wynik ma typ `long int`; funkcja nie konwertuje napisu ani nie sygnalizuje błędu przez `errno`.
Podstawowy · C23C`ldexp(x, exp)` z `<math.h>` zwraca `x * 2^exp`; warianty `ldexpf` i `ldexpl` obsługują odpowiednio `float` i `long double`. Skaluje zatem przez całkowitą potęgę dwóch niezależnie od wartości `FLT_RADIX`.
Średniozaawansowany · C23C`ldiv(numer, denom)` z `<stdlib.h>` oblicza iloraz i resztę typu `long int` w jednej operacji i zwraca `ldiv_t` z polami `quot` oraz `rem`. Dzielenie skraca w stronę zera, a zachodzi `numer == quot * denom + rem`.
Podstawowy · C23C`llabs(j)` z `<stdlib.h>` zwraca wartość bezwzględną argumentu typu `long long int`, a wynik ma ten sam typ. Nie analizuje tekstu ani nie ustawia `errno`.
Podstawowy · C23C`lldiv(numer, denom)` z `<stdlib.h>` oblicza iloraz i resztę `long long int` i zwraca `lldiv_t` z polami `quot` i `rem`. Dzielenie skraca w stronę zera, a `numer == quot * denom + rem`.
Podstawowy · C23C`llround(x)` z `<math.h>` zaokrągla do najbliższej liczby całkowitej typu `long long int`; przypadek dokładnie pośrodku zawsze odsuwa od zera, niezależnie od bieżącego trybu zaokrąglania zmiennoprzecinkowego.
Średniozaawansowany · C23C`localeconv()` z `<locale.h>` zwraca wskaźnik do `struct lconv` opisującej bieżące reguły formatowania liczb i kwot, w tym `decimal_point`, separatory grup oraz znaki walutowe. Nie zmienia lokalizacji.
Średniozaawansowany · C23C`localtime(timer)` z `<time.h>` przekształca wskazany `time_t` na lokalny czas kalendarzowy i zwraca wskaźnik do `struct tm`; uwzględnia reguły strefy czasowej i czasu letniego środowiska. Przy niepowodzeniu może zwrócić null.
Średniozaawansowany · C23C`log(x)` z `<math.h>` oblicza logarytm naturalny dodatniego `x` i zwraca `ln(x)` jako `double`; `logf` oraz `logl` obsługują `float` i `long double`. Wynik jest ujemny dla `0 < x < 1`, zerowy dla `x == 1` i dodatni dla `x > 1`.
Podstawowy · C23C`log10(x)` z `<math.h>` zwraca dziesiętny logarytm dodatniego `x` jako `double`; `log10f` i `log10l` obsługują pozostałe typy. Wynik mówi, jakiej potęgi liczby `10` potrzeba do uzyskania argumentu.
Podstawowy · C23C`log1p(x)` z `<math.h>` oblicza `ln(1 + x)` bez utraty cyfr, która pojawia się przy osobnym dodaniu `1 + x` dla bardzo małego `x`; `log1pf` i `log1pl` obsługują inne typy. Rzeczywista dziedzina to `x >= -1`.
Średniozaawansowany · C23C`log2(x)` z `<math.h>` zwraca logarytm o podstawie dwa dodatniego `x`; `log2f` i `log2l` obsługują inne typy. Dla potęg dwóch wynik jest całkowity, co jest użyteczne przy poziomach drzewa, rozmiarach bloków i analizie bitowej.
Podstawowy · C23