CKTIS / C
isinf — makro klasyfikacji zmiennoprzecinkowej C23
`isinf(x)` z `<math.h>` jest makrem klasyfikacyjnym zwracającym wartość niezerową wtedy i tylko wtedy, gdy rzeczywisty argument zmiennoprzecinkowy jest dodatnią lub ujemną nieskończonością. Wartości skończone i wszystkie NaN dają zero.
Wersja: C23
Składnia
isinf(x)isinf(x) z <math.h> jest makrem klasyfikacyjnym zwracającym wartość niezerową wtedy i tylko wtedy, gdy rzeczywisty argument zmiennoprzecinkowy jest dodatnią lub ujemną nieskończonością. Wartości skończone i wszystkie NaN dają zero.
Przykład sprawdza INFINITY, -INFINITY, 1.0 oraz NAN, normalizując przez != 0. Wyjście 1 1 0 0 pokazuje, że oba znaki nieskończoności należą do klasy, a zwykła liczba i wartość niebędąca liczbą nie.
Standard wymaga jedynie wyniku niezerowego, dlatego nie wyprowadzaj z jego wielkości znaku nieskończoności; do tego służy signbit(x). Makro klasyfikuje wartość po obliczeniu, więc wykrywa wynik przepełnienia dopiero wtedy, gdy implementacja faktycznie utworzyła nieskończoność. Do łącznego odrzucenia NaN i nieskończoności użyj isfinite. Gdy argument jest reprezentowany w formacie szerszym niż jego typ semantyczny, przed klasyfikacją jest sprowadzany do typu semantycznego; skończona wartość o nadmiarowym zakresie może więc dać prawdziwy wynik isinf.
Przykłady
#include <math.h>
#include <stdio.h>
int main(void){double values[]={INFINITY,-INFINITY,1.0,NAN};printf("%d %d %d %d\n",isinf(values[0])!=0,isinf(values[1])!=0,isinf(values[2])!=0,isinf(values[3])!=0);return 0;}
Wynik
1 1 0 0
Przykład sprawdza `INFINITY`, `-INFINITY`, `1.0` oraz `NAN`, normalizując przez `!= 0`. Wyjście `1 1 0 0` pokazuje, że oba znaki nieskończoności należą do klasy, a zwykła liczba i wartość niebędąca liczbą nie.