Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / C

calloc — funkcja alokacji C23

`calloc(nmemb, size)` z `<stdlib.h>` rezerwuje tablicę `nmemb` obiektów po `size` bajtów, ustawia każdy bit przydzielonego obszaru na zero i zwraca wskaźnik albo null. C23 wymaga null także wtedy, gdy iloczyn `nmemb * size` przepełniłby `size_t`.

Wersja: C23

Składnia

void *calloc(size_t nmemb, size_t size);

calloc(nmemb, size) z <stdlib.h> rezerwuje tablicę nmemb obiektów po size bajtów, ustawia każdy bit przydzielonego obszaru na zero i zwraca wskaźnik albo null. C23 wymaga null także wtedy, gdy iloczyn nmemb * size przepełniłby size_t.

Używaj jej, gdy potrzebujesz dynamicznej tablicy z wyzerowaną reprezentacją. Przykład przydziela cztery int, sprawdza błąd, rzeczywiście odczytuje cztery początkowe zera i zwalnia dokładnie ten blok przez free.

Wszystkie bity zero nie muszą oznaczać wartości zmiennoprzecinkowej 0.0 ani wskaźnika null, więc nie traktuj calloc jako uniwersalnej inicjalizacji typów. Dla żądania rozmiaru zero implementacja może zwrócić null albo wyjątkowy niedereferencjowalny wskaźnik; dodatni wynik trzeba zwolnić, a null sprawdzić przed dostępem.

Przykłady

#include <stdio.h>
#include <stdlib.h>

int main(void) {
    int *values = calloc(4, sizeof *values);
    if (values == NULL) return 1;
    printf("%d %d %d %d\n", values[0], values[1], values[2], values[3]);
    free(values);
    return 0;
}

Wynik

0 0 0 0

Używaj jej, gdy potrzebujesz dynamicznej tablicy z wyzerowaną reprezentacją. Przykład przydziela cztery `int`, sprawdza błąd, rzeczywiście odczytuje cztery początkowe zera i zwalnia dokładnie ten blok przez `free`.

Źródła