Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / C

Minus jednoargumentowy w C

Minus jednoargumentowy oblicza wartość przeciwną po promocji całkowitoliczbowej. Dla wyniku typu bez znaku obowiązuje arytmetyka modulo. Dla całkowitoliczbowego typu wyniku ze znakiem reprezentowalność wartości przeciwnej zależy od wartości argumentu i zakresu tego typu.

Wersja: ISO C23; implementation support may vary

Składnia

-operand
-(expression)

-x to prefiksowy minus jednoargumentowy: ma jeden argument typu arytmetycznego i nie modyfikuje x. Natomiast a - b to odejmowanie dwóch argumentów. W zapisie -1 znak - jest operatorem zastosowanym do stałej całkowitej 1, a nie częścią stałej.

Operator stosuje promocje całkowitoliczbowe, a wynik ma typ uzyskany po promocji. unsigned char przechodzi do int, jeśli int mieści wszystkie jego wartości, a w przeciwnym razie do unsigned int. Zwykłe wartości typu _BitInt są wyłączone z tych promocji; pola bitowe typu _BitInt podlegają osobnej regule. Jeśli typ wyniku jest bez znaku, negacja odbywa się modulo maksimum tego typu plus jeden: -1u == UINT_MAX. W C23 -INT_MIN ma niezdefiniowane zachowanie: wartość przeciwna do INT_MIN nie mieści się w int. Makra INT_MIN, INT_MAX i UINT_MAX pochodzą z <limits.h>.

qsort z <stdlib.h> przyjmuje wskaźnik do funkcji porównującej typu int (*)(const void *, const void *). Argumenty wskazują na porównywane elementy; dla tablicy int odczytaj je przez const int *. Zwróć wartość ujemną, zero lub dodatnią, gdy pierwszy element jest odpowiednio mniejszy, równy lub większy. a - b może przepełnić int, np. dla INT_MAX i INT_MIN; porównania zwracające -1, 0 lub 1 tego unikają. C nie gwarantuje stabilności qsort: kolejność elementów uznanych za równe jest nieokreślona.

W przykładzie wyszukiwanie zwraca nieujemny indeks albo -1, gdy nie znaleziono klucza. NULL kończy tablicę napisów, a sprawdzenie i < INT_MAX przed odczytem ogranicza zakres wyszukiwania i zapobiega przepełnieniu licznika typu int. Tablica musi zawierać dostępny znacznik NULL albo co najmniej INT_MAX dostępnych elementów.

Przykłady

#include <limits.h>
#include <stdio.h>
#include <stdlib.h>
#include <string.h>

static int compare_int(const void *left, const void *right)
{
    const int a = *(const int *)left;
    const int b = *(const int *)right;
    return a < b ? -1 : a > b ? 1 : 0;
}

static int find_token(const char *const tokens[], const char *key)
{
    for (int i = 0; i < INT_MAX && tokens[i] != NULL; ++i) {
        if (strcmp(tokens[i], key) == 0) {
            return i;
        }
    }
    return -1;
}

int main(void)
{
    int values[] = {INT_MAX, 0, INT_MIN};
    const char *const tokens[] = {"red", "blue", NULL};

    printf("extremes: %d\n", compare_int(&values[2], &values[0]));
    qsort(values, sizeof values / sizeof values[0], sizeof values[0],
          compare_int);
    printf("sorted: %d\n",
           values[0] == INT_MIN && values[1] == 0 && values[2] == INT_MAX);
    printf("found: %d\n", find_token(tokens, "blue"));
    printf("missing: %d\n", find_token(tokens, "green"));
    return 0;
}

Wynik

extremes: -1
sorted: 1
found: 1
missing: -1

Porównanie wartości skrajnych daje `-1` bez odejmowania. `sorted: 1` potwierdza oczekiwaną kolejność. `blue` ma indeks `1`, a brak `green` daje `-1`.

Powiązane lekcje

  • C · Lekcja 88 · Zaawansowany · Wersja: 3
  • C · Lekcja 90 · Zaawansowany · Wersja: 3

Źródła