Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / C

Stałe buforowania stdio

Makra z <stdio.h> określają tryb buforowania strumienia i rozmiar bufora dla setbuf. Nie należy zakładać ich wartości liczbowych.

Wersja: C23; repository compiler flag, production runtime not attested

Składnia

#include <stdio.h>
int setvbuf(FILE * restrict stream, char * restrict buf, int mode, size_t size);
void setbuf(FILE * restrict stream, char * restrict buf);

_IOFBF wybiera pełne buforowanie, _IOLBF — buforowanie wierszowe, a _IONBF — brak buforowania. Są to argumenty mode funkcji setvbuf. BUFSIZ określa rozmiar bufora dla setbuf, wynosi co najmniej 256 i nie jest trybem.

Pełne buforowanie przewiduje przesyłanie bloków po zapełnieniu bufora; wierszowe także po \n; brak buforowania — możliwie szybko. Szczegóły zależą od implementacji. fflush przesyła oczekujące wyjście do środowiska, nie gwarantując trwałego zapisu na dysku.

Wywołaj setvbuf po otwarciu strumienia, przed innymi operacjami poza nieudanym setvbuf. Zero oznacza sukces. Przekazana tablica musi pozostać dostępna przez czas jej używania przez strumień. setbuf(stream, buf) wybiera _IOFBF i BUFSIZ; setbuf(stream, NULL) wybiera _IONBF, bez raportowania błędów.

Przykłady

#include <stdio.h>
#include <stdlib.h>

int main(void)
{
    static char buffer[BUFSIZ];

    if (setvbuf(stdout, buffer, _IOFBF, sizeof buffer) != 0)
        return EXIT_FAILURE;
    if (fputs("Buffered output\n", stdout) == EOF)
        return EXIT_FAILURE;
    if (fflush(stdout) == EOF)
        return EXIT_FAILURE;
    return EXIT_SUCCESS;
}

Wynik

Buffered output

Wyświetlony kod i zadeklarowany wynik zweryfikowano w odizolowanym środowisku metodą zapisaną w dowodzie weryfikacji tej dokładnej wersji.

Źródła