u8-tekenreeksliteral: code-eenheden, codepunten en grafeemclusters
Het voorvoegsel `u8` kiest UTF-8 voor de literal. De lengte in code-eenheden, het aantal codepunten en het aantal grafeemclusters meten verschillende dingen.
CKTIS / Kennisbank
Syntax, operatoren en programmeerconcepten. Zoek een uitleg, bekijk een voorbeeld en leer verder.
Het voorvoegsel `u8` kiest UTF-8 voor de literal. De lengte in code-eenheden, het aantal codepunten en het aantal grafeemclusters meten verschillende dingen.
De unaire min negeert één operand. In `return -1;` levert hij een `int`-waarde die voor deze functie ‘niet gevonden’ betekent; dit is geen aftrekking.
Het unaire minteken berekent het tegengestelde van één operand; binaire aftrekking berekent een verschil. Het type na promotie bepaalt het gedrag aan de grenzen van het waardebereik.
Houd het grondtal, het type van het literaal en het rekentype uit elkaar. Het suffix `u` garandeert geen 32 bits en dwingt geen 8-bits rekenwerk af.
Het achtervoegsel `u` of `U` kiest een geheel type zonder teken, maar legt de bitbreedte niet vast. `0u` en `1u` zijn `unsigned int`; een grotere waarde kan een breder type vereisen.
`ULL` geeft een geheel-getalliteral het type `unsigned long long` als de waarde daarin past. Dat kan bepalen welke overload wordt gekozen of hoe een bitverschuiving wordt uitgevoerd.
`= delete` verbiedt het gebruik van een bepaalde functie of constructor. De declaratie doet nog steeds mee aan overloadresolutie en geeft geen geheugen vrij.
Schakel kopieerconstructie en kopieertoewijzing afzonderlijk uit en laat de compiler een virtuele destructor definiëren voor correcte vernietiging via een basisklassepointer.
De lengte van UTF-8-tekst hangt af van wat je telt: code-eenheden, codepunten of grafeemclusters. Het voorbeeld telt en kort geldige UTF-8 in zonder een codepunt te splitsen.
Lege accolades betekenen niet altijd waarde-initialisatie. Het type bepaalt of een scalair wordt geïnitialiseerd, een constructor wordt aangeroepen of de regels voor aggregaten gelden.
Een gestructureerde binding geeft de onderdelen van één object een naam. `auto`, `auto&` en `const auto&` bepalen hoe dat object wordt opgeslagen of gerefereerd.
Geef de sleutel en waarde van het huidige `std::map`-element elk een naam om ze in een bereikgebaseerde `for`-lus te lezen zonder het paar te kopiëren.
Met een forwarding reference T&& kan een template lvalues en rvalues aannemen, terwijl de informatie behouden blijft die nodig is om het argument verder door te geven. Dit vereist de juiste deductiecontext; && alleen is niet genoeg.
Een T&-referentie is een alias voor een object of functie, geen kopie. Na initialisatie kan de referentie niet opnieuw worden gebonden. Voor objecttypen beperkt const T& wijzigingen via de referentie en kan de referentie ook aan een geschikt tijdelijk object worden gebonden.
Een pointer naar een member duidt een niet-statisch datalid of een memberfunctie aan zonder aan een specifiek object gebonden te zijn. Je declareert deze met C::* en past hem toe op een object met .* of via een objectpointer met ->*.
De declarator `T*` vormt het type ‘pointer naar T’. In `int* p = &value;` bevat `p` een pointer naar `value`, geen kopie van dat gehele getal. De positie van `const` bepaalt of de beperking geldt voor het aangewezen object of voor de pointer zelf.
T&& declareert een rvalue-referentie, een ander type dan T&. Deze kan aan geschikte rvalues worden gebonden en speelt een rol bij move-semantiek. De naam van een referentie is als expressie normaal gesproken een lvalue. In C++23 is een naam die in aanmerking komt voor een impliciete move echter een xvalue. Dat geldt bijvoorbeeld als een parameternaam rechtstreeks als operand van een return-instructie wordt gebruikt en de parameter een rvalue-referentie naar een objecttype zonder volatile-kwalificatie is. T&& met een afgeleide templateparameter kan een forwarding reference zijn.
alignas geeft een uitlijningsvereiste op voor een variabele, een datalid of een klasse. Het accepteert een type of een integrale constante-expressie en mag de natuurlijke uitlijning van het gedeclareerde object of type niet verzwakken.
`and` is in C++ een alternatieve schrijfwijze voor `&&`. De ingebouwde operator controleert of beide voorwaarden waar zijn en slaat de rechteroperand over als de linkeroperand onwaar is.
and_eq is een gereserveerd C++-sleutelwoord en een alternatieve schrijfwijze voor &=. Bij ingebouwde integertypen voert het een bitgewijze AND uit en slaat het resultaat op in de linkeroperand. Het is niet de logische operator and.
Het sleutelwoord asm leidt een declaratie in die doorgaans wordt gebruikt om tekst aan een assembler door te geven. De ondersteuning is voorwaardelijk en de betekenis is implementatieafhankelijk; het is dus geen portable manier om processorinstructies uit te voeren.
Het sleutelwoord auto staat voor een type dat de compiler uit een initializer afleidt. Het verkort declaraties zonder statische typering op te geven; auto& of const auto& geeft aan of de declaratie een referentie maakt.
`bitand` is een gereserveerde alternatieve schrijfwijze van het token `&` in C++. Het betekent dus meer dan bitwise AND: afhankelijk van de context kan het ook een adres ophalen of een lvalue-referentie declareren.
`bitor` is een alternatieve schrijfwijze van de C++-operator `|`. De ingebouwde operator voert een bitsgewijze inclusieve OF uit: een resultaatbit is gezet als het overeenkomstige bit van ten minste één operand is gezet. Verwar dit niet met de logische `or` (`||`).