KennisbankExamencentrum
NL · NLNederlands (Nederland)
Taal kiezen13

CKTIS / JavaScript

HTMLAnchorElement.target — navigatiedoel van een link

Lees of wijzig het kenmerk `target` van een link en onderscheid de opgeslagen waarde van de browsercontext die wordt gekozen wanneer iemand de link volgt.

Versie: Current web platform; runtime support varies

Syntax

anchor.target
anchor.target = targetNameOrKeyword;

HTMLAnchorElement.target is een lees- en schrijfbare DOM-eigenschap van een a-element. Bij het uitlezen krijg je de tekst van het attribuut target, of de lege tekenreeks "" als het attribuut ontbreekt. Als je een tekenreeks toewijst, stel je het attribuut in zonder te navigeren. href geeft de URL van de link aan; target geeft aan waar die wordt geopend.

_self kiest de huidige browsercontext, _parent kiest de bovenliggende context (of de huidige als die geen bovenliggende context heeft) en _top kiest de context op het hoogste niveau. _blank vraagt om een nieuwe context, niet per se een nieuw tabblad. Een naam zoals report kan een bestaand frame met die naam aanwijzen. Vindt de browser geen bruikbare overeenkomst, dan kan hij een nieuwe context openen. Browserinstellingen en sandbox-beperkingen kunnen de uitkomst beïnvloeden.

Heeft de link geen target-attribuut, dan gebruikt de navigatie de waarde van het eerste base-element met dat attribuut, als dat bestaat. Zonder die standaardwaarde is de huidige context de gebruikelijke bestemming. Met anchor.target = '' blijft het attribuut aanwezig maar leeg en wordt de standaardwaarde van base niet gebruikt. Gebruik getAttribute('target') om ontbrekend (null) van leeg ("") te onderscheiden, en removeAttribute('target') om weer op de standaardwaarde terug te vallen.

Bij navigatie met _blank past de standaard automatisch noopener toe: de nieuwe pagina krijgt via window.opener geen toegang tot de pagina die haar opende. rel="opener" schakelt die standaardbescherming uit; rel="noopener" behoudt haar expliciet. Dit is een API van het webplatform en geen onderdeel van ECMAScript 2024. Een runtime zonder DOM biedt deze eigenschap niet automatisch aan.

Voorbeelden

<!doctype html>
<html lang="en">
<head>
  <meta charset="utf-8">
  <title>HTMLAnchorElement.target</title>
</head>
<body>
  <script>
    const anchor = document.createElement('a');
    anchor.href = '#demo';
    const log = () => console.log(JSON.stringify([
      anchor.target, anchor.getAttribute('target')
    ]));

    log();
    anchor.target = '_blank';
    log();
    anchor.setAttribute('target', 'report');
    log();
    anchor.target = '';
    log();
    anchor.removeAttribute('target');
    log();
  </script>
</body>
</html>

Resultaat

["",null]
["_blank","_blank"]
["report","report"]
["",""]
["",null]

Sla het voorbeeld op als HTML-bestand en open het in een browser. Elke regel in de browserconsole toont eerst de eigenschapswaarde en daarna de attribuutwaarde. De code voegt de link niet toe en activeert die niet.

Gerelateerde lessen

  • JavaScript · Les 37 · Gevorderd · Versie: 4

Bronnen