CKTIS / JavaScript
Scope en levensduur
Scope bepaalt waar een naam naar een specifieke binding verwijst. Levensduur gaat over hoe lang een binding of object tijdens de uitvoering nodig blijft. Een closure kan toegang tot een lokale variabele behouden nadat de omvattende functie is teruggekeerd.
Versie: ECMAScript and Web APIs; exact feature edition and browser support reviewed per entry; Node 24 in repository does not prove browser API support
Syntax
function makeCounter() { let count = 0; return () => ++count; }Scope bepaalt op welke plaatsen in de code een identifier naar een specifieke binding verwijst: de koppeling tussen een naam en een waarde. JavaScript gebruikt lexicale scope: het opzoeken hangt af van de nesting van de code, niet van de plaats waar een functie wordt aangeroepen. Een interne declaratie kan een externe naam afschermen.
let en const hebben blokscope; var binnen een functie heeft de scope van die functie, niet die van een gewoon blok. Een let- of const-binding bestaat binnen de eigen scope voordat de declaratie wordt uitgevoerd, maar is nog niet geïnitialiseerd: toegang in deze periode, de temporal dead zone (TDZ), veroorzaakt een ReferenceError. Scope en de mogelijkheid om een waarde te lezen zijn dus verschillende zaken.
De levensduur eindigt niet automatisch wanneer de uitvoering een blok verlaat of een functie terugkeert. Een closure behoudt toegang tot omringende bindings, niet alleen tot kopieën van hun beginwaarden. In het voorbeeld leest en wijzigt next count nog steeds nadat makeCounter() is teruggekeerd. Externe code kan echter niet rechtstreeks naar deze lokale count verwijzen.
Maak ook onderscheid tussen een binding en een object: een object kan via een andere verwijzing bereikbaar blijven, zelfs wanneer de oorspronkelijke naam niet beschikbaar is. Onbereikbaar worden kan geheugen vrijmaken mogelijk maken, maar garandeert niet wanneer of zelfs of garbage collection plaatsvindt. Een scope verlaten is geen opdracht om geheugen vrij te maken. Het voorbeeld gebruikt ECMAScript 2015-syntaxis; afgezien van het tonen van resultaten via console.log zijn geen Web-API’s nodig.
Voorbeelden
function makeCounter() {
let count = 0;
return () => ++count;
}
const next = makeCounter();
console.log(next());
console.log(next());
try {
console.log(count);
} catch (error) {
console.log(error.name);
}Resultaat
1 2 ReferenceError
De getoonde code en het opgegeven resultaat zijn in een geïsoleerde omgeving geverifieerd met de methode die in het verificatiebewijs voor exact deze versie is vastgelegd.