CKTIS / C
mbrtoc16 — C23-functie voor Unicodeconversie
`mbrtoc16(pc16, s, n, ps)` uit `<uchar.h>` onderzoekt hoogstens `n` bytes van het volgende multibyte-teken van de uitvoeringscodering en bewaart de overeenkomstige UTF-16-`char16_t`-eenheid. Het door `ps` aangewezen `mbstate_t` bewaart toestand tussen aanroepen; `pc16 == NULL` slaat alleen het opslaan over.
Versie: C23
Syntax
size_t mbrtoc16(char16_t * restrict pc16, const char * restrict s, size_t n, mbstate_t * restrict ps);mbrtoc16(pc16, s, n, ps) uit <uchar.h> onderzoekt hoogstens n bytes van het volgende multibyte-teken van de uitvoeringscodering en bewaart de overeenkomstige UTF-16-char16_t-eenheid. Het door ps aangewezen mbstate_t bewaart toestand tussen aanroepen; pc16 == NULL slaat alleen het opslaan over.
Het voorbeeld gebruikt een expliciet nulgeïnitialiseerde toestand en converteert het één byte lange "A". De functie verbruikt één byte, bewaart U+0041 en het programma drukt 1 U+0041 af; zo controleert het de echte retourwaarde en UTF-16-eenheid.
0 betekent het nul-teken en de begintoestand, -2 een onvolledig maar mogelijk geldig teken en -1 een coderingsfout met errno == EILSEQ en ongespecificeerde toestand. Buiten het BMP ontstaat een surrogaatpaar: de eerste aanroep verbruikt bytes, een latere kan -3 geven en de volgende eenheid zonder invoerverbruik bewaren; schuif s dan niet op. Bij s == NULL is de aanroep exact gelijk aan mbrtoc16(NULL, "", 1, ps); pc16 en n worden genegeerd. Dit is de voorgeschreven aanroep met lege tekenreeks in de huidige conversietoestand, geen belofte van een onvoorwaardelijke reset. Bij niet-null s slaat pc16 == NULL alleen opslag over; expliciete ps vermijdt interne toestand zonder race-vrijgarantie.
Voorbeelden
#include <stdio.h>
#include <uchar.h>
int main(void){mbstate_t state={0};char16_t unit=0;size_t count=mbrtoc16(&unit,"A",1,&state);printf("%zu U+%04X\n",count,(unsigned)unit);return 0;}
Resultaat
1 U+0041
Het voorbeeld gebruikt een expliciet nulgeïnitialiseerde toestand en converteert het één byte lange `"A"`. De functie verbruikt één byte, bewaart `U+0041` en het programma drukt `1 U+0041` af; zo controleert het de echte retourwaarde en UTF-16-eenheid.