scroll-padding-inline-end — odsunięcie na końcu osi liniowej
Właściwość scroll-padding-inline-end określa wewnętrzne odsunięcie optymalnego obszaru widoczności kontenera przewijania przy końcu osi liniowej, bez zmiany układu treści.
CKTIS / Baza wiedzy
Składnia, operatory i pojęcia programowania. Znajdź wyjaśnienie, sprawdź przykład i wróć do nauki.
Właściwość scroll-padding-inline-end określa wewnętrzne odsunięcie optymalnego obszaru widoczności kontenera przewijania przy końcu osi liniowej, bez zmiany układu treści.
scroll-padding-inline-start ustala wewnętrzne odsunięcie optymalnego obszaru widoku przy początku osi liniowej kontenera przewijania. Nie jest zwykłym paddingiem; logiczna krawędź zależy od kierunku i trybu pisma.
scroll-padding-left odsuwa lewą krawędź optymalnego obszaru widoku kontenera przewijania, bez zmiany układu elementów.
scroll-padding-right odsuwa prawą krawędź optymalnego obszaru widoczności wewnątrz kontenera przewijania. Nie dodaje zwykłego paddingu.
scroll-padding-top odsuwa górną krawędź obszaru docelowego przewijania, nie dodając odstępu w układzie.
Właściwość scroll-snap-align określa, jak obszar elementu wyrównuje się w kontenerze podczas przyciągania przewijania. Ustawia się ją na elementach docelowych, a scroll-snap-type na kontenerze.
Właściwość scroll-snap-stop określa, czy przewijanie względne może ominąć pozycję przyciągania elementu.
Właściwość określa osie i rygor przyciągania w kontenerze przewijania; pozycje docelowe wyznacza scroll-snap-align.
Właściwość scroll-target-group grupuje istniejące znaczniki przewijania, umożliwiając wyróżnianie aktywnego odsyłacza przez :target-current.
Skrót scroll-timeline definiuje nazwaną oś czasu na kontenerze przewijania. Animacja korzystająca z tej osi postępuje zgodnie z pozycją przewinięcia, a nie upływem czasu.
Właściwość scroll-timeline-axis wybiera oś przewijania dla nazwanej osi czasu. Rozróżnia osie logiczne block i inline oraz fizyczne x i y.
scroll-timeline-name nadaje nazwy osiom czasu postępu przewijania. animation-timeline łączy z nimi animacje.
shape-image-threshold wybiera piksele obrazu używane do wyznaczania obszaru opływania tekstu wokół elementu pływającego.
shape-margin rozszerza kontur shape-outside, odsuwając opływający tekst bez powiększania widocznego elementu.
Właściwość shape-outside określa kontur opływany przez tekst, zamiast zwykłego prostokątnego obszaru elementu pływającego.
Właściwość shape-rendering określa priorytety renderowania kształtów SVG: szybkość, ostre krawędzie lub precyzję geometrii.
Właściwość CSS speak określa, czy tekst ma być odtwarzany jako mowa. Rozróżniaj składnię CSS Speech auto | never | always od historycznej składni CSS2 i sprawdzaj rzeczywisty odczyt w docelowym środowisku.
Właściwość CSS `stop-color` określa kolor elementu `stop` w gradiencie SVG. Nie ustala jego położenia ani bezpośrednio koloru całej figury.
Właściwość CSS `stop-opacity` określa krycie punktu gradientu SVG. Działa na elementach `stop`, umożliwiając płynne przejście od koloru przezroczystego do nieprzezroczystego.
Właściwość CSS `stroke` określa sposób malowania obrysu kształtu lub tekstu SVG. Kolor obrysu jest niezależny od wypełnienia i grubości linii. Wpis rozróżnia model SVG 2 od rozszerzonej propozycji CSS Fill and Stroke.
Właściwość CSS stroke-dasharray określa powtarzający się układ kresek i przerw obrysu SVG. Pozwala ustalać ich długości, a wartość none przywraca obrys ciągły.
Właściwość stroke-dashoffset określa, od którego miejsca powtarzanego wzoru kresek i przerw rozpoczyna się obrys SVG. Zmienia fazę kreskowania, a nie położenie ani długość ścieżki.
Właściwość CSS stroke-linecap określa kształt zakończeń obrysu: płaski, zaokrąglony lub kwadratowy. W SVG wpływa na końce otwartych podścieżek oraz kresek obrysu przerywanego, ale nie na kształt narożników.
Właściwość stroke-linejoin określa wygląd narożników na styku segmentów obrysu SVG. Poznaj miter, round i bevel, wpływ stroke-miterlimit oraz różnicę między składnią SVG 2 a rozszerzeniem proponowanym w CSS.